Słownik
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

karbonatyzacja

Proces prowadzący do niszczenia konstrukcji żelbetonowych (tzw. degradacja chemiczna). Pozbawia on beton właściwości ochronnych wobec stali. Głównym czynnikiem rozpoczynającym karbonatyzację jest dwutlenek węgla zawarty w powietrzu i w wodzie deszczowej. Karbonatyzuje on wapno zawarte w betonie (najczęściej w postaci stwardniałego wodorotlenku wapnia) i podczas uwalniania go z masy cementowej, tworzy nierozpuszczalne kryształy węglanu wapnia. Ze względu na wiązanie wodorotlenku wapnia przez dwutlenek węgla zasadowość betonu maleje i pH spada nawet do wartości 8,3, a więc znacznie poniżej wartości krytycznej wynoszącej 11,8 nie stanowiącej już ochrony dla zbrojenia. Reakcja ta rozpoczyna proces utleniania zbrojenia. Na wierzchniej warstwie stali tworzy się tlenek żelaza, który zwiększając objętość zaczyna odpychać warstwę betonu od zbrojenia. W efekcie tego procesu najpierw tworzą się drobne pęknięcia, a następnie otulina zbrojenia zaczyna odpadać, odsłaniając pręty. Karbonatyzacja zwiększa szczelność betonu. Wytrącony węglan wapniowy lokuje się w porach zmniejszając nawet dwukrotnie ich ilość. Zwiększa się gęstość pozorna i wytrzymałość betonu.

Zobacz także