ściany - poradnik

Jakie wymagania muszą spełnić ściany zewnętrzne?

ściany zewnętrzneŚciany zewnętrzne to ściany nośne, czyli takie, które przenoszą spore obciążenia stałe oraz użytkowe. Ich współczynnik przenikania ciepła U musi wynosić nie więcej niż 0,3 W/(m2K). Oczywiście im wartość ta będzie niższa, tym lepiej. Dość istotną cechą ścian zewnętrznych jest też akumulacyjność, czyli umiejętność magazynowania ciepła. Zdolność utrzymywania pewnej porcji ciepła zostanie doceniona wtedy, gdy w budynku często włącza się i wyłącza ogrzewanie. Dzięki dobrej akumulacyjności, po wyłączeniu grzejników pomieszczenie będzie się wychładzać stopniowo. Ważne również, aby ściany zewnętrzne dobrze izolowały od hałasów z otoczenia. Właściwości akustyczne określa wskaźnik oceny przybliżonej izolacyjności akustycznej właściwej R’A2 dB. Informuje on nas o tym, ile decybeli zdoła wytłumić ściana. Zgodnie z przepisami, dla ścian z jednym oknem wskaźnik R’A2 nie powinien być mniejszy niż 20 dB, gdy dom leży na terenach leśnych, wiejskich oraz nie mniejszy niż 45 dB, dla budynków w centrach miast. To oczywiście wartości minimalne. najlepiej jednak, żeby ściany miały wskaźnik R’A2 na poziomie 48-51 dB. Podobne wartości uzyskamy, budując je z materiałów ciężkich – betonu, silikatów lub ocieplając je wełną mineralną.
Wykończona, zewnętrzna strona ścian to elewacja. Pełni ona głównie funkcję dekoracyjną, ale chroni też dom przed szkodliwym wpływem czynników atmosferycznych.

Jak są zbudowane ściany zewnętrzne?

ściana zewnętrzna domuZewnętrzne ściany mogą mieć budowę:
- jednowarstwową – wznosi się je bez zastosowania dodatkowej warstwy termoizolacyjnej, choć mogą być robione z materiałów zawierających termoizolację wewnątrz (np. ocieplanych bali drewnianych, bloczków keramzytobetonowych z polistyrenowymi przekładkami, pustaków wypełnionych perlitem). Ściany te są zazwyczaj grubsze od innych, ponieważ muszą osiągnąć wymagany współczynnik przenikania ciepła, bez pomocy dodatkowego materiału ociepleniowego. Zewnętrzne ściany jednowarstwowe buduje się najczęściej z betonu komórkowego, keramzytobetonu, ceramiki poryzowanej oraz bali drewnianych;
- dwuwarstwową – tworzy je warstwa konstrukcyjna z bloczków, cegieł lub pustaków oraz warstwa termoizolacyjna ze styropianu, wełny mineralnej lub innego produktu ociepleniowego. Wykończeniową warstwę elewacyjną wykonuje się bezpośrednio na ociepleniu (tynk cienkowarstwowy) lub mocuje ją do specjalnej konstrukcji nośnej (siding, deski szalówki, płyty elewacyjne);
- trójwarstwową – warstwa nośna wygląda tu podobnie jak w ścianach dwuwarstwowych. Towarzyszy jej warstwa osłonowa, przeważnie cieńsza, zbudowana z tego samego lub innego materiału. Obie ściany są zazwyczaj murowane. Miejsce między nimi przeznaczone jest na ocieplenie, robione tradycyjnie z wełny mineralnej lub styropianu. Ściana nośna połączona jest z osłonową specjalnymi kotwami. Często warstwa osłonowa murowana jest z cegieł klinkierowych, licowych lub silikatowych, których się nie tynkuje. Mówi się o niej wówczas – ściana elewacyjna.
Odrębną grupą ścian, wymykającą się powyższej klasyfikacji, są ściany szkieletowe. Ich część nośna to konstrukcja z drewnianych lub stalowych słupów i belek. Między nimi umieszcza się ocieplenie. Konstrukcję obudowuje się od zewnątrz i od środka. Obudowę tworzą przeważnie różnego rodzaju płyty mineralne lub drewnopochodne, albo deski. Elewację takich ścian może tworzyć również ściana klinkierowa. Ostatnio coraz częściej ściany szkieletowe, już w trakcie budowy ociepla się metodą lekką mokrą, przyklejając od zewnątrz materiał termoizolacyjny i robiąc na nim elewację z tynku cienkowarstwowego.
W dużych budynkach mieszkalnych spotkamy się też ze ścianami zewnętrznymi, tworzącymi jedynie wypełnienie żelbetowej konstrukcji nośnej. Nie muszą one przenosić dużych obciążeń. Za to odpowiedzialny jest szkielet budynku.

Jak poprawić izolacyjność akustyczną działowych ścian szkieletowych?

izolacja akustyczna ścianW ścianach szkieletowych za izolacyjność akustyczną odpowiada głównie warstwa izolacji z wełny mineralnej. Jednak nie tylko ona poprawi dźwiękoszczelność takich przegród. Niemniej ważna jest grubość okładziny. Izolacyjność wyraźnie wzrośnie, jeśli damy dwie warstwy płyt gipsowo-kartonowych. Okładzina osiągnie wówczas grubość 25 mm. Ze względów akustycznych lepiej jednak stosować jednorodne okładziny, na przykład z pojedynczych płyt grubości 25 mm.
Podczas budowy szkieletowych ścian działowych nie można również zapomnieć o oddylatowaniu konstrukcji od ścian, podłóg i sufitów pasem taśmy filcowej. Pamiętajmy też, że między wełną a okładziną z jednej strony trzeba zachować odstęp szerokości około 1 cm.
Niektórzy producenci płyt g-k polecają ponadto, aby pod dolnym profilem ściany wykonać w podkładzie podłogowy podłużne nacięcie, za pomocą szlifierki kątowej.

Zobacz także