Ściany zewnętrzne to ściany nośne, czyli takie, które przenoszą spore obciążenia stałe oraz użytkowe. Ich współczynnik przenikania ciepła U musi wynosić nie więcej niż 0,3 W/(m2K). Oczywiście im wartość ta będzie niższa, tym lepiej. Dość istotną cechą ścian zewnętrznych jest też akumulacyjność, czyli umiejętność magazynowania ciepła. Zdolność utrzymywania pewnej porcji ciepła zostanie doceniona wtedy, gdy w budynku często włącza się i wyłącza ogrzewanie. Dzięki dobrej akumulacyjności, po wyłączeniu grzejników pomieszczenie będzie się wychładzać stopniowo. Ważne również, aby ściany zewnętrzne dobrze izolowały od hałasów z otoczenia. Właściwości akustyczne określa wskaźnik oceny przybliżonej izolacyjności akustycznej właściwej R’A2 dB. Informuje on nas o tym, ile decybeli zdoła wytłumić ściana. Zgodnie z przepisami, dla ścian z jednym oknem wskaźnik R’A2 nie powinien być mniejszy niż 20 dB, gdy dom leży na terenach leśnych, wiejskich oraz nie mniejszy niż 45 dB, dla budynków w centrach miast. To oczywiście wartości minimalne. najlepiej jednak, żeby ściany miały wskaźnik R’A2 na poziomie 48-51 dB. Podobne wartości uzyskamy, budując je z materiałów ciężkich – betonu, silikatów lub ocieplając je wełną mineralną.
Wykończona, zewnętrzna strona ścian to elewacja. Pełni ona głównie funkcję dekoracyjną, ale chroni też dom przed szkodliwym wpływem czynników atmosferycznych.
Poradnik budowlany
Kategoria:
