Wełna mineralna - nowa norma

wełna mineralnaW dniu 31.12.2002 r. Polski Komitet Normalizacyjny ustanowił nową normę na produkty z wełny mineralnej PN-EN 13162:2002 pt. „Wyroby do izolacji cieplnej w budownictwie. Wyroby z wełny mineralnej (MW) produkowane fabrycznie – Specyfikacja.”

Norma ta jest polską wersją zharmonizowanej normy europejskiej EN 13162:2001, która została wprowadzona w krajach Unii Europejskiej w marcu 2002 r. i od marca 2003 r. jest obligatoryjną dla wszystkich państw UE. W Polsce norma PN-EN 13162:2002 zastępuje obowiązującą dotychczas normę PN-B-23116:1997 jako sprzeczną z normą europejską. Z uwagi na konieczność wykonania przez producentów dodatkowych badań oraz przygotowania się do wymogów nowej normy wycofanie normy PN-B-23116:1997 powinno nastąpić z końcem roku 2003.

wełna szklana została zaliczona do wełny mineralnejW nowej normie wełnę mineralną zdefiniowano jako materiał izolacyjny o konsystencji włóknistej, wytworzony z roztopionego kamienia, żużla lub szkła. W ten sposób materiały izolacyjne z włókna szklanego zostały oficjalnie zawarte w definicji wełny mineralnej, co do tej pory nie było uwzględniane w normach na wełnę mineralną.
Niniejsza norma europejska jest jedną z pakietu 10 norm dotyczących wyrobów do izolacji stosowanych w budownictwie, ale może być stosowana także w innych dziedzinach, jeśli jest to uzasadnione. Pakiet norm składa się z grupy związanych ze sobą norm dotyczących specyfikacji fabrycznie wytworzonych wyrobów do izolacji cieplnej – wszystkie wchodzą w zakres CEN/TC 88:

  • EN 13162 – wyroby z wełny mineralnej (MW),
  • EN 13163 – wyroby z polistyrenu ekspandowanego (EPS),
  • EN 13164 – wyroby z ekstrudowanej pianki polistyrenowej (XPS),
  • EN 13165 – wyroby ze sztywnej pianki poliuretanowej (PUR),
  • EN 13166 – wyroby z pianki fenolowej (PF),
  • EN 13167 – wyroby ze szkła komórkowego (CG),
  • EN 13168 – wyroby z wełny drzewnej (WW),
  • EN 13169 – wyroby z ekspandowanego perlitu (EPB),
  • EN 13170 – wyroby z ekspandowanego korka (ICB),
  • EN 13171 – wyroby z włókien drzewnych (WF).

izolacja cieplnaDla wszystkich wymienionych powyżej izolacji cieplnych została ustanowiona również norma dotycząca oceny zgodności – PN-EN 13172 „Wyroby do izolacji cieplnej - Ocena zgodności”. Norma ta określa procedury i kryteria oceny zgodności wyrobu do izolacji cieplnej z właściwą europejską specyfikacją wyrobu. Obejmuje ona wymagania dla fabrycznej kontroli produkcji, kontroli badań, badań wstępnych, sposobu raportowania, przechowywania, pakowania i znakowania wyrobu, zadania dla producenta itp.
Wyroby z wełny mineralnej produkowane zgodnie z PN-EN 13162:2002 będą mogły w przyszłości być oznakowane znakiem CE na rynku krajowym. Znak CE od marca 2003 r. jest obowiązkowy w krajach Unii Europejskiej.

Zakres normy PN-EN 13162:2002

  • W normie określono wymagania dotyczące wyrobów z wełny mineralnej produkowanych fabrycznie z okładzinami lub bez okładzin, które są stosowane w budownictwie.
  • W normie opisano właściwości wyrobu i podano procedury badania, oceny zgodności, znakowania oraz etykietowania.
  • Wyroby objęte normą są także stosowane w prefabrykowanych systemach izolacji cieplnej i płytach warstwowych.
  • Norma nie określa wymaganego poziomu podanych właściwości, jakie mają być osiągnięte przez wyrób do określonego zastosowania - wymagane poziomy można znaleźć w przepisach lub normach niesprzecznych.
  • Wyroby o deklarowanym w temperaturze 0°C oporze cieplnym mniejszym niż 0,25 (m²·K)/W lub deklarowanym współczynniku przewodzenia ciepła większym niż 0,060 W/(m²·K) nie są objęte niniejszą normą.
  • Norma nie obejmuje wyrobów izolacyjnych wytwarzanych metodą in situ ani przeznaczonych do stosowania w izolacji wyposażenia budownictwa i instalacji przemysłowych.

Wymagania normy PN-EN 13162:2002 dla wszystkich zastosowań
W normie wymagania dla wyrobów są podane w określonych klasach i poziomach tolerancji. Od producenta zależy to, w jakiej deklarowanej klasie (czy poziomie) będzie on produkował określony wyrób. W wymaganiach dla wszystkich zastosowań określono, jakie parametry produktu muszą być zadeklarowane przez producenta. Do takich parametrów należą:

  • opór cieplny RD – powinien być zawsze deklarowany, natomiast współczynnik przewodzenia ciepła λD powinien być deklarowany, jeżeli jest to możliwe;
  • długość i szerokość wyrobu – określana zgodnie z EN 822: +2% dla długości, +1,5% dla szerokości;
  • grubość wyrobu – określana zgodnie z EN 823 w formie poziomu i klasy tolerancji (na przykład T1,..., T5);
  • prostokątność wyrobu – określana zgodnie z EN 824: nie więcej niż 5 mm/m;
  • płaskość wyrobu – zgodnie z EN 825: nie więcej niż 6 mm;
  • stabilność wymiarowa (DS(T+)) – zgodnie z EN 1604: nie więcej niż 1% dla długości, grubości i szerokości;
  • wytrzymałość na rozciąganie równolegle do powierzchni czołowych – zgodnie z EN 1608: taka, aby utrzymać dwukrotny ciężar wyrobu;
  • reakcja wyrobu na ogień – podana określona euroklasa zgodnie z EN 13501-1, na przykład klasa A1, A2, B,..., F.

Oceń artykuł
4,40 / 5 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i skomentuj pierwszy
Polecamy Ci również

Zobacz także