Termomodernizacja budynków - błędy wykonawcze

Obserwacja rynku wykonawczego nie skłania do wysokiej oceny jakości robót dociepleniowych. Chociaż w porównaniu do okresu sprzed kilku lat sytuacja trochę się poprawiła, to błędy występują nadal. W tym artykule omówiono typowe błędy wykonawcze.

Technologie systemowe. Instrukcja ITB dotycząca dociepleń stwierdza, że do robót należy wybierać kompletny system izolacji cieplnej określony aprobatą techniczną; nie należy stosować „składanki” elementów składowych systemów z różnych aprobat technicznych. Stosowanie materiałów różnych producentów uwalnia ich od udzielenia gwarancji na cały system. Ponadto producenci systemów dociepleń powinni przedstawić nie tylko aprobatę techniczną i deklarację zgodności, ale także certyfikat zgodności.

Styropian. Częstym błędem jest przyklejenie styropianu bez odpowiedniego wysezonowania (do 8 tygodni). Skurcz spowodowany uwalnianiem się pentanu z pęcherzyków styropianu może doprowadzić do powstania pęknięć na tynkowanej elewacji. Innym poważnym uchybieniem jest niewłaściwe pokrycie arkusza zaprawą klejową, na przykład tylko na kilka placków. Działanie wiatru wywołuje zwiększone drgania źle zamocowanej płyty, szczególnie przy braku obwodowego pasma kleju, co grozi odklejeniem się styropianu od ściany. Z tego powodu wymaga się, aby styropian był przyklejony metodą pasmowo-punktową a zaprawa klejowa pokrywała co najmniej 40% płyty.

błędy wykonawcze odspojenie się izolacji termicznej od ściany

Kolejnym błędem jest szpachlowanie szczelin w styropianie zaprawą, ponieważ prowadzi to do powstania mostków cieplnych. Szczeliny powinny być wypełniane paskami styropianu lub pianką. Należy pamiętać, że styropian nie może być wystawiony na bezpośrednie działanie promieniowania słonecznego dłużej niż tydzień (ze względu utlenianie), a po dłuższej ekspozycji, jego powierzchnia wymaga przetarcia papierem ściernym i odpylenia przed nałożeniem warstwy zbrojonej.

Przygotowanie podłoża. Wykonawcy często nie zdają sobie sprawy jak ważne jest odpowiednie przygotowanie podłoża i w związku z tym – zapewnienie prawidłowej przyczepności styropianu lub wełny mineralnej do ściany. W założeniach pracy systemu dociepleniowego właściwe powiązanie płyt termoizolacyjnych realizuje się przez mocowanie na klej, a nie przez kołkowanie – kołki pełnią funkcję uzupełniającą i to głównie w wypadku budynków powyżej 20 m (budynki niższe nie wymagają kołkowania). Naklejanie docieplenia na brudne, zakurzone podłoże nie zapewnia przyczepności warstwy klejowej. Zdarzało się już, że warstwa docieplenia odklejała się od ściany, ponieważ nie usunięto starych powłok malarskich. Dlatego powierzchnię elewacji zawsze należy oczyścić z brudu, luźnych powłok malarskich, zwietrzałego tynku itp., na przykład agregatem myjącym wodą pod ciśnieniem.

Zmniejszenie ilości wody w zaprawie powoduje przerwanie wiązania, czyli obniżenie przyczepności do podłoża i wytrzymałości, zatem podłoża o zwiększonej nasiąkliwości trzeba koniecznie pokryć preparatem gruntującym (na przykład unigruntem) dla ograniczenia wsiąkania wody z zaprawy w podłoże. Ponadto z powierzchni ściany powinny być usunięte preparaty zawierające rozpuszczalniki organiczne, jak na przykład olkit w złączach prefabrykatów, ponieważ środki te rozpuszczają styropian.

budynek mieszkalny - błędy wykonawczeBardzo częstym błędem jest niwelowanie nierówności podłoża przez nałożenie grubszej warstwy kleju mocującego. Powoduje to wydłużenie czasu wiązania warstwy mocującej, co w wypadku przystąpienia do dalszych czynności technologicznych może prowadzić do naruszenia płyt i zmniejszenia/utraty przyczepności kleju. W razie użycia produktów słabszej jakości dodatkowo występuje możliwość spękań masy mocującej, a także możliwość przemieszczania się płyt, co jest spowodowane skurczem wiązania. Stosowanie zbyt grubych warstw kleju mocującego jest nieekonomiczne - klej jest znacznie droższy od zwykłego tynku. W wypadku elewacji otynkowanych należy dodatkowo sprawdzić przyczepność tynku do podłoża. W tym celu przyklejamy w różnych miejscach elewacji próbki styropianowe o wymiarach około 10 × 10 cm, używając tego samego kleju, który później będzie wykorzystany do mocowania systemu. Najwcześniej po upływie 3 dni wykonujemy próbę oderwania. Jeżeli styropian rozerwie się w swojej warstwie, podłoże uznajemy za nośne, jeżeli próbki oderwiemy razem z tynkiem, w tych miejscach słaby tynk należy skuć i uzupełnić nową zaprawą cementowo-wapienną. Montując system do słabego, piaskującego się tynku ryzykujemy jego odspojenie. Niestety, w takiej sytuacji dodatkowe mocowanie na kołki niewiele pomoże. Przy dynamicznych siłach od wiatru docieplenie odpadnie od ściany już po kilku latach. Na etapie przygotowania podłoża można popełnić jeszcze inne istotne błędy.
W ramach prac przygotowawczych wszelkie powierzchnie, które mają pozostać wolne, a w szczególności elementy ze szkła, aluminium i drewna, należy dokładnie zabezpieczyć przed zabrudzeniem. Rusztowanie musi być ustawione w odpowiedniej odległości od ściany. Należy przewidzieć, że warstwa ocieplająca ma niekiedy kilkanaście centymetrów i jeżeli rusztowanie będzie usytuowane zbyt blisko ściany, wykonawca może mieć problem z właściwym wykonaniem złączy technologicznych wyprawy tynkarskiej na poziomie podestów. Powierzchnie poziome, takie jak attyki, gzymsy itp., muszą być zabezpieczone przed deszczem. Nie można dopuścić, aby woda dostała się w głąb przegrody. Roboty dachowe również powinny być zakończone wcześniej, ponieważ elewacja musi być zabezpieczona przed ewentualnością zacieków. Przed montażem systemu ociepleniowego należy zakończyć prace tynkarskie i wylewanie posadzek wewnątrz budynku - tynki i posadzki powinny przeschnąć. W praktyce wykonawca, chcąc zapewnić sobie front robót, montuje najpierw okna i ocieplenie, a prace wykończeniowe wewnątrz pozostawia na okres zimowy. Jest to jeden z częstszych, a jednocześnie jeden z groźniejszych błędów. Podczas prac wykończeniowych wprowadza się duże ilości wody technologicznej w materiał ścian zewnętrznych, który najczęściej jest i tak nadmiernie zawilgocony. Zawilgocenie technologiczne ścian zewnętrznych może być kilkakrotnie większe, niż przyjmowany do obliczeń tzw. ustalony stan średniowilgotny. W takiej sytuacji musimy zapewnić sprawnie działającą wentylację.

Oceń artykuł
4,56 / 9 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i skomentuj pierwszy
Polecamy Ci również

Zobacz także