Termomodernizacja budynków - błędy projektowe

Czy obliczenia i analizy audytorsko-projektowe są niewiele wartym dokumentem, który nie ma znaczenia ekonomicznego i technicznego, a jedynie dokumentem spełniającym wymogi Prawa budowlanego?

Doświadczenia wykazują, że prawidłowo zaprojektowana inwestycja przynosi oczekiwane efekty. Monitorowane obiekty osiągają oszczędności założone w audycie energetycznym.Dlaczego nie jest to regułą? Przyczyn może byż wiele.    

Błędy w założeniach projektowych
Spełnienie wymagań prawnych.
Najczęściej popełnianym błędem jest przyjmowanie rozwiązań standardowych, spełniających jedynie wymagania określone w warunkach technicznych. Jednak prawo budowlane wymaga optymalizacji rozwiązań, określonej w ustawie termomodernizacyjnej. Opisy metod optymalizacji grubości ocieplenia coraz częściej pojawiają się w różnych opracowaniach ITB. Efekty takiej optymalizacji są niekiedy zaskakujące.

Mostki cieplne. Kolejnym bardzo częstym błędem jest uproszczenie, polegające na pomijaniu mostków cieplnych w obliczeniach przegrody. Elementy, które pozornie nie wpływają na bilans cieplny przegrody (na przykład łączniki z trzpieniem metalowym, listwy mocujące itp., a także lokalne zmniejszenie grubości docieplenia), mogą wyraźnie obniżyć jej izolacyjność cieplną, zwłaszcza jeśli występują w dużej ilości. Zignorowanie wpływu mostków cieplnych może być przyczyną poważnych różnic pomiędzy obliczeniowymi parametrami przewodności cieplnej a wartościami rzeczywistymi. Wyniki mogą różnić się nawet o 100%.

grzyb na nadprożu - efekt zbyt szczelnych okienWilgotność.
Nieuwzględnienie w projekcie specyficznych warunków, panujących w niektórych pomieszczeniach budynku, może w przyszłości doprowadzić do trwałego zakłócenia funkcjonowania docieplenia. W pomieszczeniach takich jak suszarnia, pralnia itp. panuje znacznie wyższa  temperatura i wilgotność względna powietrza, dlatego w przylegającej ścianie zewnętrznej dochodziło nadmiernego wykraplania się pary wodnej, co z kolei obniża izolacyjność cieplną i trwałość przegrody. Z tego względu pomieszczenia tego typu nie mogą być w obliczeniach traktowane jak pomieszczenia mieszkalne.


Materiał termoizolacyjny. W wypadku starych budynków, nie mających poziomej izolacji przeciwwodnej ścian, zaprojektowanie docieplenia z użyciem styropianu jest rozwiązaniem niekorzystnym. Z powodu bardzo dużego oporu dyfuzyjnego warstwy styropianu, woda podciągana kapilarnie (czasem nawet na dużą wysokość) ma bardzo ograniczoną możliwość odparowania na zewnątrz muru. Skutkiem tego jest zwiększenie zawilgocenia ściany na poziomie parteru. Lepszym rozwiązaniem jest zastosowanie jako izolacji cieplnej wełny mineralnej (bardzo mały opór dyfuzyjny) oraz ułożenie drenażu opaskowego wokół budynku (dla odwodnienia ścian).

ciemna elewacja pochłania więcej promieniowania słonecznegoKolorystyka. Za niewłaściwe należy uznać projektowanie ciemnej kolorystyki elewacji (zwłaszcza na ścianach o dużej powierzchni). Elewacja nie powinna absorbować więcej niż 20% energii promieniowania słonecznego - warunek ten spełniają elewacje w jasnych, pastelowych kolorach. Pochłanianie większej ilości promieniowania słonecznego powoduje nadmierne nagrzewanie się ściany latem i większe jej wychłodzenie zimą. W rezultacie w warstwie tynku pojawiają się dodatkowe naprężenia termiczne, przez co rośnie ryzyko uszkodzenia elewacji. W wielu dokumentacjach dociepleniowych brakuje niezbędnych szczegółów wykonania robót. Dla wykonawcy jest to poważne utrudnienie.

Błędy w doborze materiałów przegrody
Dyfuzja pary wodnej.
Do izolacji cieplnej przegród można wykorzystywać różne produkty, przy czym nie wolno zapominać o wszystkich ważnych właściwościach fizycznych danego materiału. Ma to szczególne znaczenie w projektowaniu przegród wielowarstwowych. Materiał termoizolacyjny powinien charakteryzować się odpowiednim współczynnikiem przenikania ciepła, ale oprócz tego trzeba rozważyć możliwości skroplenia się pary wodnej w przegrodzie ocieplonej tym materiałem. Przykładowo, zastosowanie wełny mineralnej wewnątrz ściany trójwarstwowej prowadzi najczęściej do nadmiernej kondensacji pary wodnej w strefie termoizolacji. Przyczyną tego zjawiska jest przenikający przez ścianę duży strumień pary wodnej (wełna mineralna ma niski opór dyfuzyjny), która przy nieznacznym schłodzeniu łatwo ulega skropleniu. Zawilgocenie obniża trwałość wełny mineralnej oraz pogarsza jej własności termoizolacyjne, co potwierdzają badania termowizyjne.
W zewnętrznych warstwach ścian nie powinno się stosować materiałów o znacznym oporze dyfuzyjnym, na przykład tynków akrylowych, powłok z farb emulsyjnych itp., szczególnie wtedy, gdy ściana ma być wykonana z materiałów łatwo przepuszczających parę - w przeciwnym razie istnieje duże ryzyko kondensacji pary wewnątrz przegrody. Aby uniknąć przykrych niespodzianek, dokumentacja projektowa powinna zawierać obliczenia cieplne i wilgotnościowe wszystkich przegród.
Zaprojektowanie warstwy izolacji cieplnej o zbyt małej grubości, nawet jeśli mieści się ona w przedziale dopuszczonym przez normatyw, jest ekonomicznie nieopłacalne. Norma nie uwzględnia rachunku ekonomicznego dla określenia wymaganej izolacyjności cieplnej przegród, jednak aspekt ekonomiczny, po uwzględnieniu nakładów inwestycyjnych i kosztów eksploatacji budynku, powinien mieć zasadnicze znaczenie.

Oceń artykuł
4,60 / 5 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i skomentuj pierwszy
Polecamy Ci również

Zobacz także