Przedścianka z płyt gipsowo-kartonowych

Życie pokazuje, jak ważny jest komfort akustyczny - rozumiany jako niski poziom hałasu dochodzącego do nas zarówno w pracy jak w domu. Najprostszym sposobem poprawienia izolacyjności akustycznej przegrody jest montaż na wybranych ścianach dodatkowej osłony na bazie systemów suchej zabudowy.

Doradcy techniczni taką dodatkową okładzinę dołożoną do istniejącej ściany nazywają przedścianką. Przed przystąpieniem do jej montażu trzeba sobie zdać sprawę z zasad rządzących światem dźwięków. Istnieje tzw. przenoszenie boczne dźwięków. Jest to efekt przenoszenia części dźwięków powietrznych (rozmowy, muzyka) i uderzeniowych (odgłos kroków) przezprzylegające elementy budynku - ściany, sufity i podłogi. Zła izolacja akustyczna tych elementów powoduje, że ich naprawa jest najczęściej w praktyce niemożliwa.

budowa przedściankiWysoka izolacyjność akustyczna przedścianki zależy od materiałów i technologii montażu. W praktyce, zależnie od oczekiwań, stosuje się różnego rodzaju okładziny. W wypadku ścian o konstrukcji szkieletowej bardzo ważna jest masa okładziny. Najwyższy poziom izolacyjności uzyskamy, stosując okładzinę z płyt gipsowo-kartonowych z przyklejoną fabrycznie blachą ołowianą grubości 3 mm (ciężar m² płyty to ponad 40 kg). To jednak jest zbyt trudne dla majsterkowicza. Parametr standardowy można osiągnąć stosując zwykłe płyty gipsowo-kartonowe.

Technologia wykonania w dużej mierze decyduje o skuteczności izolacji akustycznej. Pierwszą czynnością jest oczywiście wytrasowanie miejsca montażu konstrukcji z profili UD i CD. Następnie należy przyciąć profile stalowe na odpowiednią długość. Profile UD stanowią konstrukcję obwodową montowaną do ścian, sufitu i podłogi. Po ich przycięciu, a przed montażem nie można zapomnieć o przyklejeniu specjalnej samoprzylepnej taśmy akustycznej, zapobiegającej przenoszeniu drgań z konstrukcji na otaczające elementy podłoża. Taśma akustyczna powinna bezwzględnie zostać przyklejona do wszystkich profili obwodowych.

układanie wełny mineralnejPo zamontowaniu profili UD należy wyznaczyć miejsca montażu profili CD. Profile pionowe CD ustawiane są w rozstawie osiowym co 60 cm. Wkładane są górą i dołem w profile UD i montowane do ścian przy pomocy systemowych łączników bezpośrednich. Okładzina przykręcana będzie później tylko do tych profili. Dlatego przy jednej i drugiej ścianie dostawiamy dodatkowo po jednym profilu CD, oddalonym maks. 10 cm od ścian. Łączniki bezpośrednie mocujemy do ściany kołkami przyklejając do każdego łącznika paski taśmy akustycznej - wyeliminuje ona przenoszenie drgań z konstrukcji na ścianę i odwrotnie. Maksymalny rozstaw pionowy łączników bezpośrednich wynosi 90 cm. Po zamontowaniu łączników bezpośrednich możemy przystąpić do ustawiania profili CD i wstępnego ich ustawienia w pionie. Kolejną, bardzo istotną czynnością, jest skręcenie uchwytów bezpośrednich z profilem CD. Profil CD przy pomocy poziomnicy należy ustawić pionowo w dwóch płaszczyznach, a następnie przy pomocy dwóch wkrętów skręcić z łącznikiem bezpośrednim.

Po wykonaniu konstrukcji przystępujemy do ułożenia dodatkowej warstwy materiału izolacyjnego - na przykład wełny mineralnej. Jest to bardzo ważna czynność, mająca duży wpływ na efekt końcowy. Powinniśmy używać tutaj wełny o deklarowanej i potwierdzonej badaniami izolacyjności akustycznej. Bardzo istotne jest staranne, tzn. "szczelne" ułożenie materiału, również w przestrzeni za profilami. Płyty wełny powinny być układane w poszczególnych polach z przesunięciem.

Do tak wykonanej konstrukcji, uzupełnionej materiałem izolacyjnym, możemy zacząć przykręcać okładzinę z płyt gipsowo-kartonowych. Okładzina może być wykonana z dwóch warstw płyt, co poprawi izolacyjność akustyczną i odporność mechaniczną, przy małym zwiększeniu kosztów. Płytę przykręcamy tylko do konstrukcji pionowej, wykonanej z profili CD. Rozstaw wkrętów może wynosić maksymalnie 25 cm.

Należy unikać skręcania płyty, stanowiącej okładzinę z profilami UD, zamontowanymi do podłogi i stropu, ponieważ skręcenie tych elementów powoduje później spękania połączeń płyt. Podobnie postępujemy w wypadku profili UD, zamontowanych do ścian bocznych stykających się z przedścianką. W tym wypadku dokładamy po jednym profilu CD, o czym wspomniano przy montażu konstrukcji. Ostatnią czynnością, związaną z montażem przedścianki, jest szpachlowanie fug między płytami okładziny.

Szpachlowanie ma szczególne znaczenie dla końcowego efektu optycznego i dalszego bezawaryjnego użytkowania (na przykład brak spękań). Kolejnym istotnym elementem jest zastosowanie prawidłowej technologii wykonania tych prac, tj. zbrojenie spoiny taśmą z włókna szklanego lub papierową, ale taśmę tą należy wtopić w zaszpachlowaną spoinę, a nie przyklejać jej wcześniej do płyty i dopiero wtedy przykrywać masą gipsową.

Oceń artykuł
4,50 / 4 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i skomentuj pierwszy

Opracowanie: Ewa Kulesza

Źródło: Polskie Stowarzyszenie Gipsu

Polecamy Ci również

Zobacz także