Pokrycie dachowe z papy

Rodzaje pap
Papy wierzchniego krycia – wykorzystywane jako wierzchnie warstwy pokryć wielowarstwowych oraz jednowarstwowe pokrycia dachowe. Charakteryzują je osnowy o dobrych parametrach technicznych oraz wykończenie gruboziarnistą posypką mineralną.

Papy podkładowe – stosowane jako warstwy podkładowe w różnego rodzaju pokryciach dachowych (w tym z gontów bitumicznych), a także jako izolacje przeciwwilgociowe i wodoszczelne. Przeznaczone są też do wykonywania nowych i renowacji starych pokryć dachowych w układach wielowarstwowych.

papa na włókninie poliestrowejPapy wentylacyjne – w niektórych przypadkach konieczne jest zapewnienie odpowiedniej wentylacji powierzchni przykrytej papą. Jej brak może spowodować wybrzuszenia i bąble na powierzchni papy, których usunięcie wiąże się z koniecznością uszkodzenia pokrycia. Lekarstwem na tego typu problemy mają być papy wentylacyjne, najczęściej perforowane. Mają one na całej powierzchni otwory o średnicy około 40 mm, a opinie na temat ich skuteczności są bardzo różne. Błędy popełnione podczas układania takich pap skutkowały odcięciem wentylacji. W sprzedaży pojawił się właśnie zupełnie nowe papy, które zapewniają wentylację dachu. Warstwa klejąca papę do powierzchni dachu jest rozplanowana w taki sposób, by tworzyła pod pokryciem system połączonych kanałów wentylacyjnych. Dzięki nim ciśnienie gazów pod powierzchnią papy zostaje wyrównane. Papy te charakteryzują się ponadto wysoką gramaturą osnowy, podwyższonymi właściwościami na skrajne temperatury i łatwością wykonania. Można je układać na dachach o wilgotnej strukturze. Producent udziela na nie gwarancji sięgającej nawet 45 lat.

układanie papyTechnologia układania
Zgrzewanie
– podłoże oraz spodnią warstwę papy rozgrzewa się palnikiem gazowym, jednocześnie powoli i równomiernie rozwija się rolkę. Nadtopiony asfalt łączy papę z podłożem. Prawidłowe układanie papy wymaga sporych umiejętności – łatwo papę przepalić. Nowoczesne papy z kanałami wentylacyjnymi, o których wspominaliśmy wyżej, zmniejszają to ryzyko.

Klejenie lepikami na gorąco – lepiki rozgrzewa się do temperatury 160-180ºC i nanosi na powierzchnię szczotką dekarską. Nie można stosować tu pap ze spodnim wykończeniem z folii. Najczęściej w taki sposób układa się papy ma tekturze bądź welonie szklanym.

Klejenie lepikami na zimno – w ten sposób mocuje się papy tradycyjne, najczęściej na tekturze. Przed przyklejeniem papy należy pamiętać o odczekaniu wymaganego czasu dla odparowania z lepiku rozpuszczalników

Mocowanie mechanicznie – do mocowania mechanicznego pap na podłożu drewnianym używa się gwoździ papowych, na podłożu betonowym specjalnych łączników. Rodzaj techniki mocowania papy zawsze dobierany jest w zależności od stanu i rodzaju podłoża.

Transport i przechowywanie
Papa sprzedawana jest w rolkach, a długość wstęgi w rolce wynosi zwykle 5, 10, 15, 20 lub 40 m. Standardowa jej szerokość to 1 m, a grubość przeważnie 2–5 mm. Rolki papy powinny być przewożone krytymi środkami transportu, w pozycji stojącej i układane w jednej warstwie. Warto je zabezpieczyć przed przewracaniem się i ewentualnym uszkodzeniem.
Zaleca się przechowywać papę w pozycji stojącej, w pomieszczeniach zadaszonych, aby uchronić ją przed zawilgoceniem i działaniem promieni słonecznych. Jeśli papa w okresie jesienno-zimowym składowana jest w miejscu nieogrzewanym i ulegnie wychłodzeniu, to przynajmniej jeden dzień przed jej ułożeniem powinna być przeniesiona do pomieszczenia ogrzewanego i wynoszona na zewnątrz bezpośrednio przed montażem.

Oceń artykuł
4,50 / 4 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i skomentuj pierwszy

Autor: Tomasz Dąbrowski

Zdjęcia: Izolacja Jarocin, Maciej Janeczek, Icopal

Polecamy Ci również

Zobacz także