Mostki termiczne w narożniku budynku. Jak ich uniknąć?

0
Ocieplenie od wewnątrz
Termomodernizacja historycznych obiektów, zwłaszcza kamienic, oznacza często zastosowanie mieszanych technik izolacyjnych.

Termomodernizacja budynków historycznych wiąże się z różnymi technikami. Tylną i boczną elewację obiektu (od strony podwórza czy oficyn) należy ocieplać od zewnątrz, z kolei front budynku od środka. Miejsce, które jest największym wyzwaniem to narożnik. Jak uniknąć pojawiających się w tym miejscu potencjalnych mostków termicznych?

Jak ocieplić budynek histroczny?

Stare kamienice mieszkalne, które wymagają modernizacji ze względu na oszczędności ociepla się na dwa sposoby. Front budynku od wewnątrz, natomiast pozostałe ściany w sposób tradycyjny, od strony zewnętrznej. Ocieplenie od środka jest droższe od termomodernizacji od zewnątrz. Takie rozwiązanie może doprowadzić do powstania mostków termicznych. Na styku ścian może wykraplać się woda, a w efekcie obok przemarzania ściany te miejsca narażone są na grzyby pleśniowe. Jak uniknąć pojawiających się w tym miejscu potencjalnych mostków termicznych?

Porównanie i analiza dwóch technologii termomodernizacyjnych

Porównania i analizy dokonamy na przykładzie kamienicy pochodzącej z XIX wieku. Przed dokonaniem termomodernizacji zbadano konstrukcję budynku. Jak się okazało końcówki drewnianych belek stropowych osadzonych w ścianach zewnętrznych znajdowały się w stanie zaawansowanej korozji biologicznej, co stanowiło zagrożenie katastrofą budowlaną.

Kamienicę ocieplono dwoma technikami. Front został ocieplony od środka przy użyciu płyt z wełny mineralnej o grubości 6 cm (λ = 0,045 W/(mK)). Natomiast zewnętrzne ściany, które nie są objęte ochroną konserwatora zabytków pokryto płytami styropianu o grubości 10 cm (λ = 0,045 W/(mK)).

Ocieplenie budynku, w którego przegrodach występują materiały podatne na korozję, z pewnością poprawi parametry cieplne ścian, lecz równocześnie może także doprowadzić do szybszego zużycia technicznego wspomnianych elementów drewnianych. Wybór technologii ocieplenia powinien każdorazowo wiązać się z oceną ryzyka wpływu takich działań na pozostałe składowe, decydujące o bezpieczeństwie użytkowym i trwałości obiektów.

Trudny narożnik – problem zimnej ściany

Dla oby wariantów ocieplenia ścian historycznej kamienicy (Rys. 1) przeprowadzono analizę wyników obliczeń – jednoznacznie wykazała ona poprawę właściwości cieplnych murów, niezależnie od zastosowanej technologii. Jednak złożoność procesów fizykalnych zachodzących we wnętrzu przegród, wymagała jednoczesnej oceny stopnia ich zawilgocenia, będącego m.in. konsekwencją wprowadzenia ocieplenia wewnętrznego, szczególnie w narożniku budynku (Rys. 2b i 2d). Zmienność rozkładu wilgoci w przekroju ścian pokazano na Rys. 2, na przykładzie miesiąca grudnia.



Trwałość obiektów budowlanych jest ściśle powiązana z trwałością ich najsłabszych elementów, m.in. takich jak drewniane konstrukcje stropów, szczególnie w miejscach ich styku z wewnętrzną powierzchnią ścian zewnętrznych (Rys. 2c), a w okresie późniejszym z wewnętrzną powierzchnią izolacji cieplnej. Przy wewnętrznym ociepleniu budynku powinno się unikać z korzystania rusztów metalowych, które wykorzystuje się do montażu termoizolacji ponieważ tworzą niekorzystne liniowe mostki cieplne. Ponadto, ocieplanie od środka wyłącznie ścian zewnętrznych, bez wyprowadzania termoizolacji na wewnętrzne ściany budynków czy stropy (na przynajmniej 0,5 metra) jest błędem.

Gdy prace wykonuje się w zimie, końcówki belek, które są zawilgocone mogą ulec uszkodzeniu w wyniku mrozów. Latem pod wpływem zmienności poziomu zawartości w drewnie, może ono ulec trwałemu uszkodzeniu z powodu pęcznienia i skurczu. A to przyczyni się do rozwoju grzybów.


Czym ocieplać ściany od wewnątrz?

Do ocieplenia ścian od wewnątrz najlepiej jest używać materiałów izotropowych, które są odporne na korozję biologiczną, są łatwe w obróbce, gwarantują ciągłość termoizolacji, pochłaniają wilgoć jednocześnie łatwo ją oddają do otoczenia.

Powinny one jednocześnie charakteryzować się niskim współczynnikiem przewodzenia ciepła λ ≤ 0,045 W/(mK), niskim oporem dyfuzyjnym oraz niską sorpcją.
Mineralne płyty Multipor spełniają te wymagania – charakteryzują się współczynnikiem przewodzenia ciepła λ = 0,043 W/(mK), współczynnikiem oporu dyfuzyjnego μ=3 i sorpcją ≤6. Tymi parametrami posłużono się do wykonania obliczeń symulacyjnych, których wyniki zaprezentowano na Rys. 1c i 2d.
Warunkiem koniecznym dla zapewnienia prawidłowej eksploatacji przegród jest skuteczna wymiana powietrza w pomieszczeniach, utrzymywana na wymaganym poziomie. Każdy przypadek ocieplenia, stosowanego po wewnętrznych stronach przegród, powinien być indywidualnie rozpatrywany w oparciu o wyniki szczegółowych obliczeń cieplnych i wilgotnościowych, niezbędnych do oceny wpływu kondensującej w ich wnętrzu wilgoci na korozję materiałów w nich zabudowanych oraz szkody mrozowe. Bardzo złożony rozkład wilgoci w narożniku budynku dla dwóch kierunków przemieszczania się wilgoci (2D) przedstawiono na Rys. 2, co oznacza, że uproszczenie modelu obliczeniowego do jednego kierunku (1D) może okazać się niewystarczające dla prawidłowej oceny stanu wilgotnościowego przegrody.
Mieszanie technik ociepleń w jednym obiekcie z pozostawianiem liniowych mostków termicznych na całej wysokości budynków (Rys. 1b i 2b) należy uznać za rozwiązanie niewłaściwe oraz obniżające ich sprawność oraz żywotność techniczną.

Dowiedz się więcej o mineralnych płytach izolacyjnych Multipor, zadzwoń 801 122 227 lub odwiedź stronę

Oceń artykuł
5,00 / 5 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i skomentuj pierwszy
Więcej na ten temat:

Źródło: Multipor

Polecamy Ci również

Zobacz także