Masy do hydroizolacji



masy asfaltowo-polimeroweMasy asfaltowo-polimerowe
Maja konsystencję gęstej pasty. Polecane są do robienia pionowych i poziomych izolacji przeciwwilgociowych, rzadziejprzeciwwodnych. Stosuje się je w temperaturze od +5 do +25°C. Niektóre z takich mas są trwale plastyczne. Można je nanosić na lekko wilgotne powierzchnie. Ponieważ tworzą trwale elastyczną powłokę, można je nanosić na podłoża narażone na skurcze i powstawanie w ich wyniku rys oraz pęknięć. Masy asfaltowo-polimerowe nie niszczą styropianu i polistyrenu ekstrudowanego.

Masy asfaltowo-aluminiowe
Są to płynne masy, mające w swoim składzie pigment aluminiowy, który w trakcie wysychania powłoki izolacyjnej zabarwia jej powierzchnię na kolor srebrny. Używa się ich do renowacji bitumicznych pokryć dachowych. Wyjątkiem są tu pokrycia smołowe i smołopochodne. Błyszcząca powierzchnia odbija promienie słoneczne, dzięki czemu dach nagrzewa się w mniejszym stopniu. Znakomicie się nadają do zabezpieczania pokryć z eternitu, przed pyleniem (w pyle takim są szkodliwe dla zdrowia włókna azbestowe). Uszczelnia się nimi również dachowe obróbki blacharskie. Mas tych nie stosuje się wewnątrz pomieszczeń, ponieważ zawierają substancje szkodliwe dla zdrowia.

Roztwory asfaltowe
Stosuje się je do gruntowania powierzchni murowych, przed nałożeniem właściwej warstwy hydroizolacyjnej. Roztwory wykorzystuje się także do klejenia arkuszy papy i konserwacji skorodowanych powierzchni betonowych. Niektóre z nich nadają się do wykonywania lekkich izolacji przeciwwilgociowych. Roztwory polecane są także do antykorozyjnego zabezpieczania konstrukcji metalowych. Są to preparaty rozpuszczalnikowe. Nie należy ich używać do przyklejania styropianu i polistyrenu ekstrudowanego, gdyż materiały te mogłyby się wówczas rozpuścić. Roztwory asfaltowe to substancje łatwopalne.

Emulsje asfaltowe
Są to zawiesiny cząstek asfaltu w wodzie. Woda stanowi nawet 50% ich objętości. Przeważnie stosuje się je jako środek gruntujący pod inne materiały izolacyjne. Producenci oferują:

  • emulsje anionowe – charakteryzują się dość długim czasem wiązania – około 6 godzin. Można ich używać nie tylko do wykonywania uszczelnień i gruntowania podłoża pod materiał izolacyjny, ale również do mocowania płyt styropianowych. Ich stosowanie na zewnątrz budynku wymaga dobrej pogody, choć mogą być nanoszone na wilgotne podłoża. Są paroprzepuszczalne oraz bezwonne. Niektóre z nich mogą być dodatkowo używane do mocowania płytek ceramicznych i kamiennych. Powinno się je nakładać w temperaturze dodatniej, najlepiej powyżej +10°C;
  • emulsje kationowe – wiążą znacznie szybciej i są odporne na niską temperaturę.
Obok emulsji asfaltowych sprzedawane są także emulsje lateksowe. Mają długi czas wiązania.
Są odporne na chemikalia. Można ich używać do klejenia styropianu. Nadają się do stosowania wewnątrz i na zewnątrz pomieszczeń. Stosuje się je także do konserwacji pokryć dachowych. Nanoszone powinny być na suche, ewentualnie lekko zawilgocone podłoża, przy temperaturze przekraczającej + 5°C. Emulsje lateksowe należy nakładać jako kilka cienkich warstw (maksymalnie 1,5 mm). Nie powinno się nanosić jednej, ale za to grubszej warstwy.

Płynne folie
Nazywane są również mastykami. Są to wodne dyspersje tworzyw sztucznych (spoiwo polimerowe, wypełniacze i środki modyfikujące). Stosuje się je głównie do wykonywania zabezpieczenia przeciwwodnego pod okładziny ceramiczne. Przeznaczone są do wykonywania izolacji pionowych i poziomych. Niektóre mogą być przeznaczone wyłącznie do stosowania wewnątrz pomieszczeń, a inne dopuszczone są do użytku również na zewnątrz domu. Izoluje się nimi ściany i podłogi łazienek, tarasy i balkony, tuż przed położeniem glazury lub terakoty. Można je nanosić zarówno na suche, jak i wilgotne powierzchnie. Dodatkową ich zaletą jest również to, że wypełniają niewielkie nierówności, pęknięcia i rysy na podłożu.
Mają konsystencję pasty, są więc od razu po kupieniu gotowe do stosowania. Nie zawierają rozpuszczalników. Tworzą elastyczną powłokę odporną na chemikalia. Wytrzymuje ona temperaturę od-30 do +200°C.  Nakłada się je za pomocą packi lub pędzla, a nawet metodami natryskowymi. Warstwę folii można dodatkowo wzmocnić wtapiając w nią siatkę z włókna szklanego lub zwykłą folię polietylenową.
W sprzedaży są też dwuskładnikowe płynne folie. One mogą być wykorzystywane do izolacji tarasów i balkonów, a nawet zbiorników wodnych. Nie ma przeciwwskazań do stosowania ich wewnątrz pomieszczeń. Powstrzymują też korozję betonu. Odznaczają się dużą odpornością na chemikalia i promienie UV.

Masy poliuretanowe
Są to dwuskładnikowe masy na bazie żywic poliuretanowych. Mają konsystencję półpłynną. Stosuje się je wewnątrz i na zewnątrz pomieszczeń, jako przeciwwilgociowe oraz przeciwwodne izolacje poziome. Polecane są szczególnie do izolowania basenów, tarasów i balkonów. Tworzone z nich powłoki są elastyczne i odporne na chemikalia (kwasy, zasady, roztwory chloru, soli i wapna). Oprócz tego, że izolują wypełniają też niewielkie zarysowania powierzchni. Nie nadają się jednak do wypełniania głębszych nierówności lub ubytków w podłożu. 

Kilka zasad prawidłowego uszczelniania

  • zawsze trzeba nanosić tyle warstw masy ile zaleca producent;
  • nie wolno nakładać kolejnej warstwy zanim minie czas wiązania pierwszej. Czas ten zawsze jest podany na opakowaniu;
  • gdy izolowane są ściany fundamentowe, należy przestrzegać podanego przez producenta czasu, po jakim mogą one zostać zasypane ziemią;
  • nie należy nanosić mas metodami natryskowymi, jeśli nie jest to wyraźnie wskazane przez producenta;
  • większe ubytki i nierówności podłoża trzeba wypełnić wodoszczelną masa szpachlową lub wstępnie otynkować (wykonać tak zwaną rapówkę);
  • masy zawierające rozpuszczalniki nie powinny być nanoszone na powierzchnie pokryte wcześniej smołą lub substancjami smołopochodnymi. Masa na takim podłożu nie wiąże;
  • masy zawierające rozpuszczalniki nie powinny stykać się ze styropianem, bo ulegnie on zniszczeniu;
  • nie wolno stosować mas gruntujących, jako właściwej, samodzielnej powłoki izolacyjnej;
  • masy mineralne zawierające rozpuszczalniki nie powinny być stosowane wewnątrz pomieszczeń;
  • mas nie powinno się nanosić na ściany, na których widoczne są tak zwane wysolenia (białe skupiska wapna wypłukiwanego z niektórych materiałów pochodzenia mineralnego);
  • przy izolowaniu fundamentów, trzeba odczekać aż masa całkowicie zwiąże i dopiero wówczas wypełniać ziemią wykop. Najlepiej jednak, by powłoka izolacyjna została osłonięta membraną kubełkową lub polistyrenem.
Oceń artykuł
4,00 / 8 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i dodaj swój komentarz

Opracowanie: Marta Balcerowska

Zdjęcia: Schomburg, Ultrament

Polecamy Ci również

Zobacz także