Izolacje przewodów kominowych - część 1

Konstrukcja muru kominowego
Spoiny pionowe jednej warstwy cegieł powinny być pokryte pełnymi powierzchniami cegieł następnej warstwy. Wskazane jest, aby w powierzchniach wewnętrznych przewodów było jak najmniej spoin pionowych, a wszystkie spoiny w murach z przewodami były całkowicie wypełnione zaprawą. Powierzchnie przewodów muszą być gładkie (łącznie ze spoinami) i bez występów lub wklęśnięć. Nie należy tynkować wewnętrznych powierzchni przewodów. Trzony kominowe powinny być rapowane lub tynkowane na całej wysokości poza odcinkami przechodzącymi przez stropy ogniotrwałe. Kominy pod dachem powinny być tynkowane lub spoinowane. 

Dla uzyskania dobrej izolacji hermetycznej (gazoszczelnej) układu kominowego, obok szczelnej, murowej konstrukcji kominowej, konieczne jest staranne wykonanie wlotów i wylotów:

  • dla wlotów dymowych - trzony kuchenne i piece ogrzewcze muszą być połączone z przewodami dymowymi kształtkami ceramicznymi, kamionkowymi lub żeliwnymi, nachylonymi ku dołowi w kierunku pieca. Przenośne trzony kuchenne i piece mogą mieć połączenie z przewodem wykonane z blachy stalowej grubości nie mniejszej niż 2 mm. Wlot do przewodu powinien być szczelny, zaopatrzony w rozetkę z blachy z kołnierzem szerokości 30 mm i uniemożliwiać zwężanie przekroju przewodu;
  • dla wlotów spalinowych - połączenie z przewodem spalinowym pieców gazowych, kąpielowych lub innych urządzeń gazowych wymagających odprowadzenia spalin do przewodu spalinowego należy wykonać ze szczelnie połączonych rur z ocynkowanej blachy stalowej. W miejscu wejścia rury spalinowej należy osadzić w murze rozetkę blaszaną, ściśle pasującą do średnicy rury. Połączenie rury spalinowej z przewodem spalinowym należy wykonać bez zmniejszania przekroju przewodu;
  • dla wlotów wentylacyjnych - otwory wentylacyjne łączone z przewodami wywiew-nymi powinny być usytuowane tak, aby odległość górnej krawędzi otworu od sufitu nie przekraczała 150 mm. Otwory te powinny mieć wyposażenie umożliwiające regulację przekroju przewodu. Obudowa otworu powinna umożliwiać zabudowę stałej przesłony - kryzy dla dławienia nadmiaru ciśnienia.

Wyloty przewodów należy wyprowadzać ponad dach na wysokość zabezpieczającą przed zadmuchiwaniem. Wierzch kominów powinien być nakryty betonową czapką zbrojoną w okapnik, odizolowaną warstwą papy. W rejonach występowania silnych wiatrów (halny) należy na wylotach przewodów instalować nasady kominowe.

Czopuchy
Czopuch to przewód łączący komin z króćcem wylotu spalin kotła. Spełnia istotną rolę w układzie kominowym:

  • czopuch powinien być montowany do elementów konstrukcyjnych obiektu, zgodnie z zaleceniami producenta;
  • kotły olejowe i gazowe, niezależnie od ich mocy cieplnej, muszą być łączone z kominem czopuchem na stałe;
  • dopuszczalne jest przyłączenie do wspólnego czopucha najwyżej trzech kotłów gazowych z palnikiem iniektorowym, pod warunkiem zastosowania wspólnego przerywacza ciągu. Czujnik zaniku ciągu kominowego, zamontowany w przerywaczu, musi wyłączać wszystkie kotły zespołu;
  • kotły z palnikami nadmuchowymi należy podłączać do indywidualnych przewodów spalinowych;
  • przewody powietrzno-spalinowe można stosować tylko do kotłów z zamkniętą komorą spalania (odciętą od powietrza pomieszczenia, w którym się znajduje);
  • na czopuchu można instalować tłumik hałasu;
  • czopuch musi być wyposażony w pomiarowy otwór spalin średnicy 10 mm, oddalony od wylotu z kotła o dwie średnice równoważne czopucha.

Czopuchy należy izolować termicznie i prowadzić po najkrótszej drodze, przy możliwie najmniejszej liczbie załamań i łuków, ale w taki sposób, aby nie utrudniały eksploatacji kotłowni. Na wszystkich załamaniach przewodu spalinowego pod kątem 90° należy montować otwór rewizyjny. Długość jednostkowego czopucha nie może przekroczyć długości efektywnej wysokości komina oraz nie może być większa niż 7 m. Minimalny spadek czopucha wynosi 5% w kierunku kotła. Kotły gazowe z palnikiem iniektorowym muszą być wyposażone w przerywacz ciągu, chyba że przerywacz stanowi integralną część kotła.

Przeczytaj też: Izolacje przewodów kominowych - część 2

Odbiór prac
Przy odbiorze technicznym sprawdzeniu podlegają cechy i elementy przewodów kominowych takich jak: drożność kanału, szczelność połączeń, ciąg komina, prawidłowość wykonania podłączeń i zgodność elementów instalacji odprowadzania spalin (w tym regulatorów ciągu) z projektem, normatywne wyprowadzenia ponad dach, a także spełnienie norm ochrony atmosfery. Ponadto przy odbiorze formalnym sprawdzeniu podlegają: zgodność wykonania instalacji z jej projektem i dokumentacją powykonawczą (w szczególności decyzją Wydziału Ochrony Środowiska i Państwowej Inspekcji Sanitarnej w zakresie operatu ochrony powietrza atmosferycznego) oraz aktualność atestów na użyte do budowy instalacji materiały konstrukcyjne, izolacyjne i montażowe. Odbiór instalacji kominowych powinien odbywać się przy udziale uprawnionego mistrza kominiarskiego i kończyć się spisaniem protokołu.

Oceń artykuł
4,60 / 5 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i skomentuj pierwszy

Autor: Jacek Sawicki

Źródło: miesięcznik "Izolacje"

Zdjęcia: fotolia

Polecamy Ci również

Zobacz także