Dom po powodzi - oczyszczenie, odkażenie i osuszenie

0
Powódź

W przypadku podwyższonej wilgotności na zewnątrz, najlepszym rozwiązaniem jest zastosowanie elektrycznych osuszaczy powietrza o dużej wydajności. Nawet w okresie wiosenno-letnim bardzo korzystne jest suszenie za pomocą nagrzewania z jednoczesnym wymuszeniem ruchu powietrza. Trzeba jednak pilnować, by temperatura powietrza w pomieszczeniach nie przekraczała 35-37°C ze względu na duże ciśnienie pary wodnej w murach otynkowanych. Zbyt wysoka temperatura spowodować także może wypaczenie stolarki okiennej i drzwiowej, może też zaszkodzić meblom.

W pomieszczeniach można suszyć ściany i podłogi za pomocą popularnych ogrzewaczy. Znacznie większą skuteczność zapewniają specjalistyczne osuszacze absorpcyjne lub próżniowe. W prasie i Internecie znaleźć można ogłoszenia firm, proponujących tego typu usługi, jednak są one dość drogie.

Warto przeczytaćOsuszacze powietrza do walki z wilgocią w mieszkaniu

Do osuszania obiektów można zastosować również klasyczne metody osuszania budynków, mające na celu stworzenie przepon przecinających kapilarny ruch wody gruntowej wraz z wodą powodziową. Można to uczynić dopiero po usunięciu wody z pomieszczeń budynku. Trzeba jednak pamiętać, że metody te nie powodują szybkiego osuszania ścian, a jedynie odcinają stały dopływ wody.

Przygotowania do remontu
Aby rozpocząć prace remontowe w zalanym wcześniej budynku – po wypompowaniu wody, oczyszczeniu, odkażeniu i osuszeniu – należy bezwzględnie usunąć materiały łatwo wchłaniające wilgoć, stanowiące w przyszłości zagrożenie rozwojem pleśni i grzyba domowego. Deski, klepka parkietowa, płyty pilśniowe i inne materiały podłogowe będą po powodzi spleśniałe i zagrzybione. Należy je bezwzględnie usunąć. Ze stropów drewnianych należy usunąć podłogi drewniane łącznie z ociepleniem. Zasypki podpodłogowe należy wymienić, a nowe przemieszać z solą grzybobójczą (np. Intox-S). Legary podłogowe należy wysuszyć i posmarować 2-3-krotnie preparatem grzybobójczym. Płyty i wylewki betonowe po wysuszeniu należy zdezynfekować roztworem chlorku.

Nową podłogę można wykonać po całkowitym wyschnięciu stropu. Okładziny z płytek ceramicznych, jeżeli nie uległy odspojeniu, mogą pozostać po dokładnym umyciu i odkażeniu np. chloraminą. Mokre i skażone izolacje cieplne ścian warstwowych należy usunąć (wełna mineralna, zasypka trocinowa itp.). Stolarkę okienną i drzwiową, nieulegającą zniekształceniom (np. z PVC), można pozostawić po dokładnym umyciu i odkażeniu. Suszenie dużych powierzchni okien – dla zabezpieczenia przed wypaczeniem – powinno odbywać się przy zamkniętych skrzydłach.

Do wykonywania robót budowlanych, w tym tynkarskich, wilgotność przegród budowlanych powinna utrzymywać się na poziomie 5%, robót malarskich z użyciem farb emulsyjnych – na poziomie 3,5-4%, tapeciarskich 1,5-2%. Przy wykonywaniu podłóg na podkładach betonowych wilgotność podkładu nie powinna przekraczać 4%. Podkłady gipsowe i anhydrytowe wymagają wilgotności 1,5-2%, płyty wiórowe 9%, płyty pilśniowe 12-13%, a deski drewniane 13-15%.

Instalacje
Linie zasilające i przyłącza do licznika energii powinny zostać sprawdzone i doprowadzone do użytku przez służby energetyczne. Starą instalację (zwłaszcza aluminiową) najlepiej wymienić przy okazji naprawiania ścian. W przypadku nowych instalacji (miedzianych) można je przywrócić do użytku po dokładnym oczyszczeniu i wysuszeniu. W tym celu należy:

  • zdjąć pokrywy z puszek instalacyjnych, wymontować z puszek gniazda wtykowe i włączniki oświetlenia, a wszystko dokładnie oczyścić i osuszyć,
  • bezpieczniki wykręcić i wymienić na nowe,
  • dokładnie oczyścić elementy opraw oświetleniowych.

Przy prowadzeniu tych prac, co oczywiste, należy pamiętać o wyłączeniu zasilania. Po wyschnięciu instalacji niezbędna będzie wizyta uprawnionego elektryka, który po sprawdzeniu instalacji i wykonaniu niezbędnych pomiarów – m.in. skuteczności zerowania i oporności instalacji – będzie mógł podłączyć instalację do sieci.
Kotły węglowe wymagają jedynie dokładnego oczyszczenia, odkażenia i osuszenia. W przypadku kotłów gazowych czyszczenia powinien dokonać uprawniony specjalista. Grzejniki o skomplikowanym kształcie (żeberkowe, Faviera, konwektory) najlepiej wymontować i dokładnie oczyścić, odkazić i – po osuszeniu – powtórnie zamontować.

Ze względu na możliwość uszkodzeń instalacji gazowej, na skutek zmian w konstrukcji budynku, bezwzględnie konieczne jest sprawdzenie jej szczelności przez uprawnionego instalatora.

Oceń artykuł
4,67 / 3 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i skomentuj pierwszy

Autor: Krystian Dusza, Bogdan Smolarczyk

Opracowanie: Marta Balcerowska

Źródło: Grupa Atlas

Polecamy Ci również

Zobacz także