Coraz większe wymagania dotyczące izolacyjności przegród cieplnych w budynku zmuszają nas do poszukiwania coraz to nowszych i skuteczniejszych rozwiązań.
Prawie w każdym domu, jedną z przegród oddzielających nas od otoczenia jest podłoga na gruncie. Najczęściej zbudowana jest z następujących warstw: podsypki piaskowej, podłoża betonowego, izolacji przeciwwilgociowej, styropianu i szlichty betonowej, stanowiącej podłoże pod warstwę wykończeniową, czyli posadzkę. Izolacją termiczną jest w tym wypadku styropian, najczęściej grubości 5-10 cm.
Co zrobić, aby wykonać podłogę o podobnej lub lepszej izolacyjności termicznej, ograniczyć liczbę warstw, a dodatkowo skorzystać z możliwości akumulacji ciepła w posadzce?
Obecnie coraz bardziej popularne staje się wykonywanie podłogi na gruncie na podbudowie z keramzytu. W tym wypadku zmniejsza się liczba warstw, w stosunku do klasycznego rozwiązania. Jedna warstwa keramzytu zastępuje trzy tradycyjne: podsypkę piaskową (ponieważ keramzyt jako kruszywo równomiernie rozkłada się nawet na nierówno przygotowanym podłożu gruntowym), podłoże betonowe (gdyż zagęszczony keramzyt stanowi stabilne podłoże pod posadzkę) oraz izolację termiczną. Dodatkowo, keramzyt jako materiał ceramiczny, ma zdolność akumulowania ciepła z pomieszczenia. Ta cecha ceramiki znana jest od wieków i wykorzystywana była przy budowie między innymi klasycznych pieców (raz dostarczone ciepło oddawane było przez długi czas).
Podłoga tradycyjna 
Podłoga na keramzycie – wykonana
aż z 6 warstw tylko z 4 warstw
1. Posadzka (np. terrakota) 1. Posadzka (np. terrakota)
2. Podkład betonowy 2. Podkład betonowy
3. Izolacja (styropian/wełna) 3. Izolacja przeciwwilgociowa (2 x folia)
4. Izolacja przeciwwilgociowa (2 x folia) 4. Leca® KERAMZYT impregnowany
5. Podkład betonowy
6. Podsypka piaskowa
O tym, jak łatwo można wykonać ciepłą podłogę na gruncie, przeczytasz na następnych stronach.
To nie czary
Dodatkową, zaskakującą właściwością keramzytu jest niwelowanie niekorzystnego oddziaływania cieków wodnych. Żyły wodne i zjawiska, które one wywołują to temat złożony i kontrowersyjny. Trudno go jednak całkowicie pominąć. Lokalizacją cieków wodnych zajmują się od lat radiesteci, czyli osoby, które potrafią określić miejsce odpowiednie do wiercenia studni, często podając dokładnie głębokość, na której pojawi się woda. Ciekawe obserwacje ze świata zwierząt pokazują, że kot z reguły wybiera na działce i w domu to samo miejsce do drzemki, a chmary komarów krążą stale nad tą samą częścią posesji. W ten sposób te dwa gatunki zwierząt sygnalizują położenie żył wodnych. Można w nie wierzyć lub nie, ale często ich wpływ jest bardzo odczuwalny. Warto spróbować uchronić się przed oddziaływaniem żył wodnych, wprowadzając izolującą przegrodę z keramzytu. Fala wchodząca w porowatą strukturę keramzytu, w wyniku wielokrotnego odbicia w różnych kierunkach, ulega całkowitemu wytłumieniu.
Komentarze (0)