Wybór materiału, z którego będzie budowany dom marzeń to bardzo trudna decyzja. Użyte materiały powinny zapewnić wybudowanie trwałego i energooszczędnego domu, który będzie służył przez wiele lat.
Materiały powinny być również maksymalnie dostosowane do użytkowania na etapie budowy i przyjazne dla środowiska naturalnego człowieka, czyli na etapie użytkowania budynków. W myśl tego przedstawiamy najważniejsze cechy betonu komórkowego.
Pochodzenie betonu komórkowego
Beton komórkowy jest materiałem, który został wynaleziony w końcu XIX wieku. W roku 1877 wynalazca Zernikow sporządził zaprawę wapienno-piaskową w parze wodnej pod wysokim ciśnieniem. W dalszym etapie rozwoju tego materiału swój udział mieli: Michaelis, E. Hoffmann, J. W. Aylsworth i F. A. Dyer, którzy rozwinęli technologię produkcji autoklawizowanego betonu komórkowego.
Po pierwszej wojnie światowej, podczas kryzysu nastąpił dynamiczny rozwój betonu komórkowego, który miał zastąpić drewno. Dobrze widziane były materiały o wysokiej izolacji termicznej i niewielkim koszcie energii potrzebnej do produkcji. Ponadto oczekiwano, że materiał budowlany będzie trwały, niepalny i łatwy w obróbce.
Nazwa „autoklawizowany beton komórkowy” określa sposób jego produkcji i raczej odstrasza niewtajemniczonych, którzy kojarzą beton komórkowy z betonem ciężkim. Beton komórkowy nazywany jest również inaczej: suporeks, siporeks, gazobeton, porobeton, co jest trafniejszą nazwą, która bardziej oddaje jego strukturę i określa cechy/właściwości materiału.
Najważniejsze cechy betonu komórkowego
Naturalny. Autoklawizowany beton komórkowy powstaje z naturalnych surowców: wapienia, piasku i wody. Te składniki decydują o tym, że materiał jest w 100% ekologiczny i przyjazny w stosowaniu.
Zdrowy i bezpieczny. Beton komórkowy jest materiałem o najniższej radioaktywności z pośród materiałów budowlanych. Przy uwzględnieniu jego niewielkiej masy nie ma sobie równych pod względem niskiego poziomu radiacji.
Trwały. O trwałości betonu komórkowego świadczy jego historia. Materiał ma już swoją ponad 120-letnią tradycję. Ze względów technologicznych rozpoczęto produkcję tego nowoczesnego materiału dopiero w 1877 roku. Dowodem na trwałość betonu komórkowego są wybudowane od tego czasu budynki, które są w dalszym ciągu użytkowane i mają się bardzo dobrze.
Odporny na pleśnie i grzyby. Beton komórkowy wykazuje całkowitą odporność na bakterie, pleśnie i grzyby. Dzieje się tak, ponieważ skład chemiczny nie sprzyja rozwojowi tych drobnoustrojów.
Konstrukcyjny. Od materiału konstrukcyjnego wymaga się, by miał optymalne parametry mechaniczne. Beton komórkowy jest materiałem porowatym i o wytrzymałości na ściskanie decyduje szkielet materiałowy. Jest to związane z gęstością materiału, która jest dostępna w szerokim zakresie. Dzięki temu można dobrać odpowiedni materiał do właściwego zastosowania.
Jednorodny. Beton komórkowy jest materiałem jednorodnym. Oznacza to, że wszystkie parametry fizyczne materiału (np. izolacyjność cieplna, akustyczna, wytrzymałość na ściskanie) są we wszystkich kierunkach takie same. Jednorodność materiału to duża zaleta, ponieważ jego cechy są niezależne od kierunku rozpatrywania elementu murowego. To ma duże znaczenie przy przemurowywaniu elementów oraz przy parametrach izolacyjnych ścian.
- bardzo słabe
- słabe
- średnie
- dobre
- bardzo dobre
Komentarze (0)