Postęp technologiczny, jak również coraz wyższe wymagania jakościowe i technologiczne wymuszają stosowanie coraz lepszych, skutecznych i trwałych materiałów izolacyjnych, zarówno w budownictwie przemysłowym, jak i mieszkaniowym. I to niezależnie od miejsca wbudowania.
W budownictwie mieszkaniowym i użyteczności publicznej najbardziej narażone na kontakt z wodą i wilgocią są pomieszczenia takie jak łazienki, ubikacje, prysznice, pralnie, suszarnie, myjnie itp., gdzie powierzchnie ścian i podłóg najczęściej zabezpieczane są okładzinami ceramicznymi. Jednak sama okładzina nie stanowi skutecznej izolacji przeciwwilgociowej i przeciwwodnej.
Do tej pory najczęściej stosowano tradycyjne metody izolowania pomieszczeń mokrych, polegające na ułożeniu na betonowym podłożu dwóch warstw papy na lepiku, wykonaniu na niej wylewki o grubości około 3 cm i wykonaniu okładziny ceramicznej. Są one jednakże praco- i czasochłonne, a ich skuteczność bywała wątpliwa, szczególnie w tzw. miejscach krytycznych, takich jak kratki wpustowe, przejścia rur kanalizacyjnych, dylatacje itp. Takie właśnie rozwiązania skutkują dzisiaj licznymi przeciekami, zaciekami wokół kratek ściekowych, odspajaniem się płytek, zaciekami w narożach ścian pod sufitem itp., stwarzającymi warunki do rozwoju grzybów pleśniowych.
Stosowane obecnie nowoczesne materiały pozwalają na ułożenie okładzin ceramicznych bezpośrednio na warstwie hydroizolacji, która zatrzymuje wilgoć na poziomie spodu płytki, uniemożliwiając jej penetrację w głąb podłoża. Inną ważną zaletą tego rozwiązania jest fakt, że cienkowarstwowe powłoki izolacyjne nie wymagają wykonania warstwy dociskowej, nie pojawia się więc problem konieczności podniesienia podłogi o kilka centymetrów, co może być bardzo istotne w przypadku remontów i modernizacji.
Do wykonania uszczelnienia podpłytowego stosuje się:
- weber.tec 822 (Superflex 1) – bezrozpuszczalnikową masę składającą się z wodnej dyspersji tworzyw sztucznych (polimerów). Jest łatwa w stosowaniu, nie oddziałuje negatywnie na człowieka i środowisko oraz daje gwarancję pełnego zabezpieczenia przeciwwilgociowego i powierzchniowego uszczelnienia. Charakteryzuje się dobrą przyczepnością do różnego rodzaju podłoży (beton, tynk cementowo-wapienny, płyty g-k, jastrychy cementowe i anhydrytowe itp.) oraz znaczną elastycznością, nadaje się do bezpośredniego okładania płytkami ceramicznymi. Wiąże przez odparowanie wody (wyschnięcie);
- weber.tec 824 (Superflex D 1) – elastyczną mikrozaprawę uszczelniającą (szlam), w skład której wchodzi cement, selekcjonowane kruszywo mineralne oraz specyficzne dodatki (polimery, związki hydrofobowe itp.) zapewniające m.in. znaczną elastyczność zaprawy po związaniu. Dodatkową zaletą mikrozaprawy jest możliwość aplikowania na wilgotne podłoża. weber.tec 824 (Superflex D 1) wiąże przez hydratację cementu.
Rozwiązanie technologiczno-materiałowe marki Weber DEITERMANN to nie tylko materiały hydroizolacyjne, to także taśmy i kształtki uszczelniające, zaprawy klejące i spoinujące, np. weber.xerm 855 (DEITERMANN KM Flex Plus), weber.fug 877 (Cerinol Flex), oraz elastyczne masy do wypełnień dylatacji, np. weber.fug 881 (Plastikol FDN). W połączeniu z materiałami do naprawy i przygotowania podłoża pozwala to na kompleksowe wykonanie robót związanych z hydroizolacją i wykańczaniem pomieszczeń wilgotnych i mokrych.
Izolację posadzki wykonuje się postaci szczelnej wanny na całej powierzchni, wyciągając dodatkowo izolację na ścianę na wysokość przynajmniej 15 cm powyżej poziomu posadzki. Na powierzchniach pionowych izolację należy wykonać do wysokości 30-40 cm powyżej prysznica, dla wanny lub umywalki 20 cm powyżej baterii. Wewnątrz kabiny prysznicowej izolujemy całą powierzchnię ścian.
Istotną sprawą jest odpowiednie skonstruowanie i wypełnienie szczelin dylatacyjnych, zarówno strefowych, jak i obwodowych. Do zapewnienia ciągłości izolacji stosuje się tu specjalne taśmy i kształtki, których krawędzie wtapia się pomiędzy dwie warstwy masy weber.tec 822 (Superflex 1) lub szlamu weber.tec 824 (Superflex D 1). Środek taśmy należy ukształtować w literę U. Po ułożeniu płytek szczeliny dylatacyjne należy wypełnić uszczelniaczami silikonowymi, np. weber.fug 881 (Plastikol FDN). Jest to silikon z grupy tzw. sanitarnych, charakteryzujący się podwyższoną odpornością na grzyby pleśniowe i wilgoć. Przejścia rur instalacyjnych oraz wpusty uszczelnia się dodatkowo za pomocą systemowych kołnierzy (manszet).
- bardzo słabe
- słabe
- średnie
- dobre
- bardzo dobre
Komentarze (0)