Rozpoznanie pola temperatury jest pierwszym i często podstawowym krokiem rozpoznania stanu technicznego lub własności termoizolacyjnych obiektu. Otrzymane obrazy cieplne nie są jednak ostatecznym, pożądanym przez nas wynikiem, mimo że pozwalają na rozpoznanie stanu termicznego powierzchni.
Informacja o polu temperaturowym na powierzchni jest mało użyteczna, dopóki nie nałoży się na nią informacji o budowie badanego obiektu, warunkach pracy i środowisku, w jakim się znajduje. Zapotrzebowanie na energię cieplną do ogrzania budynków i przygotowania ciepłej wody użytkowej stanowi jeden z największych składników bilansu energetycznego Polski i wynosi ok. 35%. Świadczy to o wadze problemu ochrony cieplnej. Badania termowizyjne przeprowadzane z zewnątrz, jak i od wewnątrz pozwalają wykryć mostki i anomalie termiczne ścian, ocenić jakość izolacji, szczelność stolarki okiennej i drzwiowej, wskazać miejsca przedmuchów powietrza z zewnątrz, ocenić wielkość strat ciepła przez dachy, wskazać miejsca zawilgocone itp. Termowizja umożliwia badanie budynków wykonanych we wszystkich technologiach. Są jednak pewne ograniczenia: pomiary muszą być wykonywane wyłącznie w okresie grzewczym. Przystępując do termorenowacji, trzeba je więc wcześniej zaplanować. Zarówno projektanci, jak i wykonawcy częściej powinni zapoznawać się z wynikami prac ekip termograficznych – nic tak nie przemawia do wyobraźni jak termogram, na którym jak na dłoni widoczne są błędy projektowe i wykonawcze. Część z nich jest nie do uniknięcia przy przyjętej technologii budowlanej; projektant, widząc błędy, może wybrać w przyszłości inną. Podobnie z docieplaniem – kontrola termograficzna po pracach termomodernizacyjnych, wykonywanych również w różnych technologiach, pozwoli na rozpoznanie „słabych punktów” każdej z nich i uniknięcie błędów w przyszłości.
Wykonywanie badań budynków
Celem badań termograficznych budynków jest rozpoznanie stanu izolacyjności cieplnej ścian osłonowych i innych istotnych składników przegród. Cel ten osiągany jest dzięki termowizyjnemu określeniu pola temperatury na powierzchni zewnętrznej ścian i korelacji tego pola z konstrukcją ściany i warunkami środowiskowymi w momencie badania i wcześniej. Historia ostatnich kilku, kilkunastu godzin ze względu na dużą bezwładność cieplną ścian jest ważnym parametrem interpretacji uzyskanych termogramów. Chodzi tu o stan nasłonecznienia, opadów, przebieg temperatury powietrza w funkcji czasu, kierunek i prędkość wiatru, a w dalszej kolejności wilgotność, występowanie mgły i inne. Badania budynków odbywają się w nocy, w stabilnych warunkach środowiskowych i polegają na rejestracji termogramów obejmujących całą powierzchnię ścian. Uwaga! Rozpowszechniona technologia ścian warstwowych niesie ze sobą pewne niebezpieczeństwo. W tej metodzie łatwo o sytuację, w której nie są zrównoważone ani chwilowo, ani sumarycznie strumienie ciepła wnikające i emitowane ze względu na konwekcyjne przepływy powietrza między warstwami (np. pod ozdobną elewacją).
Możliwości i wyniki badań termograficznych okien
W pomieszczeniach przeznaczonych na stały pobyt ludzi stosunek powierzchni okien do powierzchni podłogi powinien wynosić co najmniej 1:8 ze względu na konieczność wystarczającego doświetlenia.
Rys.1 pokazuje pole temperatury charakterystyczne dla nieszczelności osadzenia ramy okiennej w murze. „Jęzory” widoczne są na powierzchni wnęki, najzimniejsze miejsce znajduje się przy samej ramie.
- bardzo słabe
- słabe
- średnie
- dobre
- bardzo dobre
Komentarze (0)