Każdy chce mieszkać i przebywać w budynkach funkcjonalnie zaprojektowanych i energooszczędnych w eksploatacji, ale również niepowtarzalnych i pięknych. Czy te dwa sposoby postrzegania budynku dadzą się pogodzić? Pokutuje przekonanie, że nie do końca.
Tymczasem w dobie szybkiego rozwoju i dostępu do nowoczesnych technologii oraz niezwykle bogatego wyboru materiałów i wyrobów budowlanych nie trzeba rezygnować ani z energooszczędności, ani z estetyki rozwiązań. Budynek energooszczędny kojarzy się zwykle jako bunkier o grubych ścianach i małych okienkach, a wszelkie estetyczne fanaberie wydają się być wykluczone. Według tego stereotypu jedną z poważniejszych przeszkód ograniczających różnorodność formy bryły budynku są materiały izolacyjne. W przeszłości było to być może prawdą. Współczesne materiały izolacyjne nie mają już takich ograniczeń. Świetnym przykładem są tu wyroby z wełen mineralnych umożliwiające ocieplenie praktycznie dowolnych kształtów, oferujące przy tym komfort klimatyczny pomieszczeń, wyższy standard akustyczny i zwiększoną odporność pożarową. A oprócz izolacji są jeszcze przecież nowoczesne okna, systemy wentylacyjne, grzewcze itd.
Tak więc budynek energooszczędny to nie tylko ściany zewnętrzne o jak największym współczynniku przenikania ciepła, ale cały szereg innych czynników wpływających na jego bilans cieplny. Straty lub zyski spowodowane jednym z tych czynników można świadomie kompensować innym z nich. Jednak izolacyjność cieplna wszystkich przegród zewnętrznych (ciepła obudowa typu “koperta”) ma znaczenie kluczowe. Wszystkie inne parametry: wentylacja, lepsza instalacja grzewcza, automatyka mogą w pełni zadziałać (wykorzystać ich możliwości), jeżeli ciepło w przyśpieszonym tempie nie ucieka z budynku, tzn. pod warunkiem wykonania dostatecznie ciepłej obudowy.
Przy tym, o ile zmiana pieca na nowocześniejszy, racjonalizacja wentylacji, zainstalowanie zaworów termostatycznych czy bardziej zaawansowanej automatyki w systemie grzewczym kosztuje tyle samo niezależnie od tego, czy zdecydujemy się na nie podczas budowy, czy w dowolnym momencie użytkowania obiektu, to wykonanie cieplejszej przegrody na etapie budowy pociąga za sobą minimalny wzrost kosztów równy wartości dodatkowej warstwy izolacji cieplnej (kilka zł/m²), podczas gdy docieplenie ścian lub dachu w istniejącym budynku (nie mówiąc o podłogach) wymaga dodatkowych nakładów już nie tylko na izolację cieplną, ale na nową elewację, czy wykończenia/okładziny wewnętrzne i prace przy przebudowie przegrody.
Dlatego odpowiedniej izolacyjności cieplnej – warto poświęcić więcej uwagi podczas projektowania i nie poprzestając na tym jednym aspekcie ochrony cieplnej równocześnie warto się zastanowić nad energooszczędnością takiego budynku. Budynek energooszczędny to budynek o niskim zapotrzebowaniu na energię, ale równocześnie zapewniający komfort cieplny jego użytkownikom.
Za miarę energochłonności budynku można przyjąć sezonowe zapotrzebowanie na energię potrzebną do ogrzania 1 mkw powierzchni albo 1 m³ kubatury w ciągu roku, czyli tzw. wskaźnik sezonowego zapotrzebowania na ciepło do ogrzewania E wyrażony w kWh/mkw/rok lub w kWh/m³/rok.
Sposób jego obliczania znajduje się w PN-B-02025:1999 [ ] i jest zbieżny procedurą przedstawioną w EN 832. Uwzględnia on bilans strat i zysków ciepła w budynku. Dopiero wykonanie takiego pełnego bilansu cieplnego, czyli znajomość wartości wskaźnika E dla danego budynku, określa jednoznacznie, czy jest on energooszczędny, czy też nie.
Obowiązujące obecnie przepisy określają wymagania dotyczące oszczędności energii na dwa alternatywne sposoby:
- poprzez graniczne wartości wskaźnika sezonowego zapotrzebowania na ciepło do ogrzewania budynku mieszkalnego i zamieszkania zbiorowego – E 0
- lub poprzez maksymalne wartości współczynnika przenikania ciepła U (k max) w stosunku do elementów i komponentów budynków w zabudowie jednorodzinnej oraz dla budynków przemysłowych i użyteczności publicznej.
W obu przypadkach niezbędne jest obliczenie współczynników przenikania ciepła przegród wchodzących w skład budynku.
Należy zauważyć, że osiągnięcie w poszczególnych przegrodach maksymalnych wartości współczynnika przenikania ciepła kmax nie gwarantuje jeszcze spełnienia kryterium energooszczędności. Dotyczy to np. jednowarstwowych ścian jednorodnych, z samych pustaków lub bloczków, dla których dopuszcza się kmax = 0,50 W/(m²·K).
- bardzo słabe
- słabe
- średnie
- dobre
- bardzo dobre
Komentarze (0)