Budując lub kupując dom szczegółowo analizujemy taką inwestycję. Rzadko zastanawiamy się jednak, jakie koszty eksploatacji będziemy musieli ponieść mieszkając w nim przez wiele lat. Wydatki na energię traktujemy jako rzecz drugorzędną, zapominając, że mogą one pochłonąć znaczną część rocznego budżetu rodzinnego.
Efektywność energetyczna to termin, który zyskuje na znaczeniu w czasach rosnących kosztów utrzymania domów - a zwłaszcza kosztów energii do ogrzewania. Od kilku lat kupując sprzęt AGD analizujemy jego parametry techniczne i zwracamy uwagę na zużycie energii elektrycznej przez pralkę, zmywarkę czy lodówkę. Inwestycję w budowę lub kupno domu także powinniśmy oceniać pod kątem kosztów jej utrzymania.
Zdecydowanie łatwiej osiągnąć dobre właściwości energetyczne w domu projektowanym i budowanym od podstaw. Rosnąca świadomość konieczności projektowania domów niskoenergetycznych oraz coraz łatwiej dostępne technologie i materiały sprzyjające ograniczeniu energii zaowocowały znaczną poprawą właściwości energetycznych nowych domów w Polsce. Starannie zaprojektowana izolacja z dobrych materiałów o właściwościach izolacyjnych przekraczających wytyczne normowe, dobre okna czy wentylacja mechaniczna z odzyskiem ciepła (rekuperacja) coraz częściej pojawiają się nawet w projektach domów typowych. Budowanie domu energooszczędnego stało się modne, a inwestorzy sami poszukują wiedzy na ten temat i skłaniają projektantów do stosowania rozwiązań sprzyjających oszczędnościom energii.
Zdecydowanie gorzej wygląda sytuacja domów wybudowanych w latach 80-tych i wcześniej. Obowiązujące wtedy przepisy budowlane w połączeniu z brakiem na rynku podstawowych materiałów budowlanych pozostawiły ogromną ilość domów wybudowanych według jednego z kilku obowiązujących projektów typowych,
o fatalnych właściwościach energetycznych. Izolacja ścian w postaci szczeliny powietrznej, często zbyt wielkie w stosunku do potrzeb okna i drzwi balkonowe, nieszczelne i zamontowane tak, że ich obwód stanowi jeden wielki liniowy mostek termiczny, praktycznie brak izolacji podłogi na gruncie, izolacja stropodachu żużlem (szlaką) czy szerokie płyty balkonowe zamocowane w wieńcach ścian i przecinające izolację ściany na całym obwodzie to standardowe rozwiązanie tamtych lat. Efektem tego jest bardzo wysoki koszt utrzymania tych domów, często nie do zaakceptowania dla właścicieli. Z drugiej strony domy te często wybudowane zostały w dobrych lokalizacjach, przez następne lata zbudowano tam infrastrukturę, zasadzone drzewa rozrosły się i w efekcie zakup lub modernizacja takiego domu stały się alternatywą do budowy nowego, ale położonego za miastem, często w mniej atrakcyjnym miejscu.
Aby w prosty sposób porównać właściwości energetyczne domów, posługujemy się prostym współczynnikiem E pokazujący średnie zużycie energii na ogrzewanie w przeliczeniu na kubaturę lub powierzchnię użytkową domu. Takie przeliczenie na powierzchnię pozwala na porównanie cech energetycznych domów o różnych wielkościach, również położonych w innych krajach europejskich, czyli jest wskaźnikiem obiektywnym. Dwa domy o identycznych walorach energetycznych, a różniące się powierzchnią, będą miały taki sam współczynnik E, czyli ich koszt utrzymania 1 m² powierzchni użytkowej będzie identyczny. Oczywiście, w domu dwa razy większym za ogrzewanie zapłacimy odpowiednio więcej.
Poniższy wykres pokazuje zebrane statystycznie właściwości energetyczne domów budowanych w Polsce po II Wojnie Światowej. Średnia wielkość współczynnika E spadła przez ten czas czterokrotnie, a patrząc na przepisy innych krajów możemy się spodziewać dalszej poprawy.
Przeciętne roczne zużycie energii [kWh/m²] powierzchni użytkowe wj budynkach mieszkalnych zbudowanych w Polsce w różnych okresach czasu oraz w budowanych obecnie w Niemczech i Szwecji.
- bardzo słabe
- słabe
- średnie
- dobre
- bardzo dobre
Komentarze (0)