Producenci pap wprowadzają na rynek coraz to nowsze, ulepszone ich rodzaje, najczęściej o specjalistycznym przeznaczeniu. Warto zatem poznać rodzaje pap, podstawowe ich właściwości, a także sposoby układania.
Dlaczego warto wybrać papę?
Jest to materiał przede wszystkim lekki i łatwy do ułożenia. Nadaje się do stosowania na dachach o różnych kształtach, nawet najbardziej skomplikowanych architektonicznie. Jest niezastąpiony na dachach płaskich i o niewielkim kącie nachylenia. Przeznaczony jest także na dachy zielone – producenci wprowadzili specjalne papy, odporne na przerost korzeni roślin, które nawet po wieloletniej eksploatacji nie ulegają uszkodzeniu. Ponadto papy mogą być stosowane pod każdego rodzaju materiał pokryciowy lub jako pokrycie tymczasowe (papa ułożona na pełne deskowanie może pozostać na dłużej bez pokrycia). Można też tworzyć z nich wielowarstwowe powłoki. Papy są poza tym trwałe i odporne na warunki klimatyczne, jak również wygodne w czasie robót dekarskich – forma rolki pozwala na przycinanie i łączenie poszczególnych fragmentów w zależności od potrzeb, z łatwością można je też wywijać przy wszelkiego rodzaju obróbkach.
Z czego zrobiona jest papa?
Aby poznać właściwości papy, warto wiedzieć, jakie cechy mają jej poszczególne części składowe. Budowa papy jest kilkuwarstwowa. Patrząc na przekrój papy wygląda ona następująco (od dołu): warstwa folii z tworzywa sztucznego, czasem też posypka mineralna lub talk; masa powłokowa (afalt); warstwa osnowy nośnej; masa powłokowa (asfalt); warstwę wykończenia stanowi posypka mineralna.
Folia. Jest to folia antyadhezyjna, która zapobiega sklejaniu się zrolowanej papy pod wpływem wysokiej temperatury.
Asfalt. Może być tradycyjny, nazywany też oksydowanym. Materiał ten nie jest zbyt wytrzymały na niskie i wysokie temperatury (sztywnieje w temperaturze poniżej -5ºC, a uplastycznia się w temperaturze +70ºC). Papy oksydowane, bez domieszki środków poprawiających ich właściwości (np. wypełniaczy mineralnych), należą już jednak do rzadkości. Najczęściej producenci ulepszają jakość tego rodzaju pap.
Do produkcji pap używa się częściej, znacznie trwalszego, asfaltu modyfikowanego. Jego modyfikacja polega na dodaniu w procesie produkcji odpowiedniej ilości substancji polimerowej - elastomeru SBS lub plastomeru APP. Dzięki temu zabiegowi papy są znacznie odporniejsze na niskie i wysokie temperatury, można więc je układać nawet w porze zimowej. Papy z asfaltu modyfikowanego są odporne na czynniki atmosferyczne, a także na wszelkie odkształcenia.
Osnowa. Jest to warstwa nośna pokrycia, inaczej nazywana też wkładką nośną, nasycona materiałem bitumicznym. Jej rodzaj znacząco wpływa na właściwości papy – zapewnia stabilność wymiarową i odporność na uszkodzenia mechaniczne (np. rozerwanie). Producenci w opisie technicznym papy podają informację o gramaturze – określa ona wagę osnowy w gramach na metr kwadratowy. Im wartość gramatury jest większa, tym papa jest mocniejsza. Osnowę może stanowić tektura. Jest to materiał organiczny, a w związku z tym z czasem podlega degradacji biologicznej (butwieniu i gniciu). Tektura jest też mało odporna na wilgoć, mało elastyczna, poza tym łatwopalna, może się rozwarstwiać i źle przylegać do podłoża.
Innym rodzajem osnowy jest welon szklany, materiał wykonany z włókien szklanych, a zatem nie jest nasiąkliwy i nie ulega degradacji biologicznej. Jego istotną wadą jest natomiast kruchość. Jest także, podobnie jak osnowa z tektury, słabo rozciągliwy (poziom elastyczności tylko 2%).
Często spotykaną osnową jest tkanina szklana – bardziej wytrzymała i stabilna wymiarowo, ale jej rozciągliwość względna plasuje się na słabym poziomie 2%.
Najczęściej stosowaną, również najbardziej zaawansowaną technologicznie osnową jest włóknina poliestrowa. Jej rozciągliwość względna dochodzi do 50%, jest wytrzymała na rozerwanie, czynniki atmosferyczne, jednym słowem bardzo trwała.
Posypka mineralna. Stanowi ją najczęściej piasek kwarcowy, naturalny lub barwiony łupek, a także ceramizowany granulat bazaltowy. Jest wykończeniem powierzchni papy, najczęściej warstwy wierzchniej, ale czasem i spodniej. W papach podkładowych posypka ta jest na ogół drobnoziarnista, zaś w nawierzchniowych – gruboziarnista. Chroni ona produkt przed uszkodzeniami mechanicznymi oraz promieniowaniem UV. Posypka mineralna barwiona jest często na różne kolory, np. szary, czerwony, zielony, brązowy i czarny, jak również biały i żółty, ma więc także znaczenie estetyczne.
- bardzo słabe
- słabe
- średnie
- dobre
- bardzo dobre
Komentarze (0)