Wizja posiadania własnego domu z poddaszem użytkowym jest niezwykle kusząca. Piękne urządzenie pomieszczeń pod dachem nie zagwarantuje nam jednak tego, że mieszkać się w nich będzie przyjemnie i komfortowo. To, co w tym przypadku odgrywa kluczową rolę, ukryte jest przed naszym wzrokiem.
Urokliwie urządzona sypialnia, dodatkowa łazienka czy pokój dziecka – można chociażby w ten sposób spożytkować przestrzeń, która w innych okolicznościach mogłaby pełnić rolę co najwyżej suszarni. Wystarczy zabudować konstrukcję dachu, podzielić poddasze ściankami działowymi i gotowe. Pokoje ze skośnymi sufitami może nie są idealnie ustawne, ale na pewno będą miały niepowtarzalny klimat. Jest jednak coś, co może nas skutecznie zniechęcić do przebywania na poddaszu, nawet najpiękniej urządzonym. To niekomfortowa temperatura i mikroklimat - nieznośny upał latem lub chłód zimą...
Decydując się na adaptację strychu na poddasze użytkowe lub budowę domu z takim poddaszem, musimy zdawać sobie sprawę, że będzie to integralna część domu, musi w niej panować więc podobny mikroklimat jak w pomieszczeniach na parterze. Jeśli nie weźmiemy tego pod uwagę, bardzo szybko przeżyjemy rozczarowanie. Może się okazać, że na poddaszu podczas upałów jest nieznośnie gorąco, a zimą nie da się tam wytrzymać z powodu mrozu. Wszystko to dobrze jest rozważyć jeszcze na etapie wykonywania konstrukcji dachowej. Elementy konstrukcji, takie jak wysokość krokwi czy rodzaj użytej folii dachowej mogą mieć pewien wpływ na to, jak wykonamy ocieplenie dachu. A to właśnie izolacja połaci będzie decydowała o tym, czy na poddaszu będzie panował stabilny mikroklimat, czy też będzie on zależał od każdej, najmniejszej nawet zmiany pogody. Można przyjąć zasadę, że im więcej izolacji termicznej, tym lepiej. Jeśli krokwie będą wyższe niż standardowe, zmieści się między nimi wełna mineralna o większej grubości. Od rodzaju użytej folii wstępnego krycia zależało będzie natomiast, czy między wełną a folią musimy wykonać wentylowaną pustkę powietrzną, czy też ocieplenie może dotykać folii. Przy aktualnie stosowanych krokwiach o standardowej wysokości (16-20 cm) pojawia się drobny problem: grubość docieplenia gwarantująca dobrą izolacyjność termiczną przy zastosowaniu bardzo dobrej jakości wełny, np. Rockwool Megarock lub Rockmin to min. 25 cm. Istnieje jednak łatwe i co ważniejsze, skuteczne wyjście z tej sytuacji: dwuwarstwowe ocieplenie układane między krokwiami i pod nimi. Wykorzystując je, możemy wykonać izolację o optymalnej grubości, która dodatkowo zabezpieczy drewniane elementy więźby dachowej przed oddziaływaniem ognia.
Wykonujemy ocieplenie
Ponieważ krokwie są zbyt niskie by jednorazowo umieścić między nimi ocieplenie o wymaganej, energooszczędnej grubości, prace dociepleniowe przeprowadzamy w dwóch etapach. Pierwsza warstwa wełny może mieć grubość odpowiadającą wysokości krokwi, a więc najczęściej 16 cm. Od strony pokrycia dachowego wełna musi być zabezpieczona folią dachową (chroni to przed zawilgoceniem). Jeśli jest to folia wysokoparoprzepuszczalna, będziemy mogli zastosować wełnę o grubości zbliżonej do wysokości krokwi (zalecamy, aby ze względu na niedokładności drewnianej więźby dachowej grubość pierwszej warstwy ocieplenia, układana między krokwiami była o 1-2 cm mniejsza od wysokości krokwi). Gdy folia ma niską paroprzepuszczalność, wymagane jest zachowanie 3-6 cm szczeliny wentylacyjnej nad wełną.
Prace rozpoczynamy od wykonania pomiarów rozstawu krokwi do których docinamy potrzebne kawałki ocieplenia. Wełna powinna być tak przycięta, by była o 1-2 cm szersza niż rozstaw między krokwiami. Docieplenie wsuwamy wówczas między krokwie na delikatny ścisk. Wełna Rockwool Megarock lub Toprock przycięta z 2 cm zapasem utrzymuje się między krokwiami bez potrzeby dodatkowego mocowania.
W przypadku zastosowania innych materiałów zalecane jest dodatkowe zabezpieczenie ocieplenia sznurkami od spodu krokwi. Układając pierwszą warstwę wełny należy szczególnie zadbać o to, by wszystkie elementy dokładnie do siebie przylegały – unikniemy wówczas niebezpieczeństwa powstania mostków termicznych obniżających skuteczność wykonanego docieplenia.
Druga warstwa ocieplenia
Ocieplenie na całą wysokość krokwi (16 cm) nie jest niestety wystarczające. W najcieplejsze dni lata nie zapewni nam ochrony przed upałem, a zimą zmusi nas do nieekonomicznego i nadmiernego dogrzewania poddasza w obronie przed jego szybkim wychładzaniem i wysokimi rachunkami za ogrzewanie. Komfort mieszkania na poddaszu zagwarantuje izolacja o grubości nie mniejszej niż 25 cm. Biorąc pod uwagę standardowe grubości mat i płyt izolacyjnych z wełny mineralnej (5, 6, 7, 8, 10, 12, 14, 15, 16, 18 i 20 cm) do zamontowanych 16 cm ocieplenia musimy dołożyć jeszcze min. 10 cm. Dzięki temu uzyskamy ocieplenie o łącznej grubości 26 cm, co w przypadku zastosowania wełny Rockwool Toprock i Superrock da nam opór cieplny dla poddasza energooszczędnego oraz bardzo zbliżony do tej charakterystyki w przypadku użycia wełny Megarock lub Rockmin.
- bardzo słabe
- słabe
- średnie
- dobre
- bardzo dobre
Komentarze (0)