Coraz większym zainteresowaniem cieszą się budynki zbudowane z drewna. Wzniesione z użyciem nowoczesnych technologii są ciepłe i przytulne, jednak stare, oddane do użytku przed dziesięcioleciami niejednokrotnie wymagają docieplenia.
Swego czasu domy z bali układano na ławach fundamentowych, często wykonanych z dużych kamieni zlepionych betonem. Ściany takiego budynku to konstrukcja prosta, samonośna i bardzo stabilna. Bale układane jeden na drugim uszczelniano mchem i to wystarczyło, by dom nadawał się do zamieszkania. Pień o szerokości 22 cm z zapasem spełniał wymagania domowników dotyczące komfortu cieplnego – ściany takie nawet dziś nie wymagają dodatkowego docieplenia. Gdy do tego dołożymy jeszcze system wodnego ogrzewania podłogowego w domu takim będzie się mieszkało naprawdę komfortowo. Dziś budynek oparty na starej technologii można zbudować także z bali o mniejszym przekroju, jednak wówczas wewnętrzne powierzchnie ścian trzeba będzie docieplić wykorzystując np. elementy systemów suchej zabudowy. Osoby, które gustują we wnętrzach nowoczesnych mogą z ich pomocą wykończyć ściany i sufity płytami gk, zwolennicy estetyki rustykalnej zapewne woleli będą, aby ściany wewnętrzne pozostały surowe. Wybór sposobu ocieplenia zdeterminuje wygląd elewacji i wnętrza domu.
W klimacie właściwym dla Polski bardziej korzystne jest ocieplenie domu od zewnątrz, jednak wiąże się to automatycznie z zasłonięciem charakterystycznej elewacji, a to właśnie z uwagi na jej walory estetyczne wiele osób decyduje się na budowę domu z drewna. Drugi wariant, to ocieplenie od wewnątrz, jednak po jego wykonaniu zostanie zasłonięta ściana wewnętrzna. W przypadku domów bardzo starych, nie spełniających wymagań norm, docieplenie trzeba wykonać bezwarunkowo. Jeśli jesteśmy właścicielami takiego budynku i zależy nam przede wszystkim na jego modernizacji, powinniśmy zdecydować się na ocieplenie od strony zewnętrznej. Ściany wewnętrzne z surowych bali też najprawdopodobniej nie będą w takiej sytuacji wyglądały najlepiej. Warto wykończyć je płytami gk i pomalować lub obłożyć tapetą. Tak zmodernizowany, nawet bardzo stary dom drewniany wyglądał będzie zupełnie jak nowy, znacznie poprawi się jego charakterystyka termoizolacyjna, a w związku z tym spadną także koszty ponoszone na ogrzewanie.
Ocieplanie domu z bali od wewnątrz
Niezbędne materiały i narzędzia: folia wiatroizolacyjna, folia paroizolacyjna, płyty wełny mineralnej, płyty gipsowo kartonowe (g-k), krawędziaki drewniane, których jedna płaszczyzna będzie równa grubości płyty wełny mineralnej, np. 5 x 4 cm, wkręty do mocowania płyt gk, gwoździe, wkrętarka elektryczna, nóż techniczny, młotek, kilka kilogramów białej gładzi gipsowej, taśma do łączenia połączeń płyt g-k, szeroka szpachelka nierdzewna.
Ocieplanie ścian rozpoczynamy od zamocowania na całej ich powierzchni folii wiatroizolacyjnej. W następnej kolejności do ścian, na całej ich wysokości przybijamy pionowo krawędziaki drewniane. W poziomie odległość między krawędziakami powinna być taka, by płyty wełny ułożone między nimi ściśle wypełniały powierzchnię pomiędzy sąsiadującymi listwami. Po ułożeniu wełny mineralnej do krawędziaków pionowych przybijamy - tym razem w poziomie – kolejną partię drewnianych profili. Pomiędzy nimi także układamy wełnę mineralną. W ten sposób uzyskamy dwie, szczelne warstwy ocieplenia, które trzeba jeszcze zabezpieczyć warstwą folii paroszczelnej, której zadaniem będzie ochrona wełny mineralnej przed wilgocią, jaka powstaje w pomieszczeniu.
Folię mocujemy do uprzednio zamontowanych krawędziaków poziomych. Bezpośrednio do nich, lub przykręconych do nich w pionie profili o nieco mniejszym przekroju montujemy płyty g-k. Płyty do pożądanych wymiarów przycinamy nożem technicznym. W miejscu cięcia silnie zarysowujemy płytę po jej białej stronie, następnie wzdłuż zarysowania podkładamy pod płytę krawędziak drewniany i dociskamy brzeg płyty, który chcemy odciąć. Płyta pęka zawsze wzdłuż linii cięcia. Przycięte płyty przykładamy do konstrukcji z krawędziaków i przykręcamy ją do nich za pomocą wkrętarki z końcówką do wkrętów do płyt g-k. Teraz wystarczy tylko w połączenia między płytami wkleić samoprzylepną siatkę zbrojącą. Siatkę zaciągamy gładzią gipsową i licujemy z płaszczyzną płyty. Szpachlujemy także miejsca, w których widać łebki wkrętów. Po wyschnięciu szpachlę przycieramy papierem ściernym o fakturze 100-120 i płyty malujemy lub oklejamy tapetą.
- bardzo słabe
- słabe
- średnie
- dobre
- bardzo dobre
Komentarze (2)
W 2004r pewno nie były znane w Polsce ogrzewania podłogowe foliami grzewczymi na podczerwień, ale znane było ogrzewanie podłogowe elektryczne. Zatem, dlaczego autor tego artykułu pisze tylko o wodnym?
Zapewne skupił się na innych metodach ogrzewania.